Pěnice ligurská (Curruca subalpina) je malý druh ptáka z čeledi pěnicovitých (Sylviidae), často označovaných jako typické pěnice. Tento druh je původem z Itálie a ostrovů Tyrhénského moře. Pěnice ligurská je podobná pěnici vousaté. U samců pěnice ligurská je spodní strana těla lososově růžová, zatímco u pěnice vousaté je oranžová. Samice a mladí ptáci jsou téměř identičtí s pěnicí vousatou. Hlavní rozdíl spočívá ve vokalizaci; zpěv pěnice ligurská je popisován jako rychlejší a výše položený než u pěnice vousaté, vytvářející zvuk, který je rychlou posloupností hmyzích tónů, přičemž do zpěvu je zahrnuto i běžné suché volání „trill zerr“. Pěnice ligurská hnízdí kolem Tyrhénského moře ve Středomoří na Baleárských ostrovech, Korsice, Sardinii a v severní Itálii, přičemž zimuje v západním Sahelu mezi pobřežím Atlantiku a Nigerem a severní Nigérií. V severozápadní Evropě se vyskytuje jako zatoulanec. Hnízdí ve středomořských křovinách a zimuje v polosuché savaně dominované akáciemi.

Die Ligurien-Bartgrasmücke (Curruca subalpina) ist eine kleine Vogelart aus der Familie der Grasmückenartigen (Sylviidae), die oft als typische Grasmücken bezeichnet werden. Diese Art ist in Italien und auf den Inseln des Tyrrhenischen Meeres heimisch. Die Ligurien-Bartgrasmücke ähnelt der Westlichen Orpheusgrasmücke. Bei den Männchen der Ligurien-Bartgrasmücke ist die Unterseite lachsrosa, während sie bei der Westlichen Orpheusgrasmücke orange ist. Die Weibchen und Jungvögel sind fast identisch mit denen der Westlichen Orpheusgrasmücke. Der Hauptunterschied liegt in den Lautäußerungen: Der Gesang der Ligurien-Bartgrasmücke wird als schneller und höher beschrieben als der der Westlichen Orpheusgrasmücke, was einen Klang erzeugt, der eine schnelle Abfolge insektenartiger Töne darstellt, wobei der normale trockene „Trill-Zerr“-Ruf in den Gesang integriert ist. Die Ligurien-Bartgrasmücke brütet rund um das Tyrrhenische Meer im Mittelmeerraum auf den Balearen, Korsika, Sardinien und in Norditalien und überwintert im westlichen Sahel zwischen der Atlantikküste und Niger sowie im nördlichen Nigeria. In Nordwesteuropa ist sie ein Irrgast. Sie brütet in mediterranem Buschland und überwintert in halbtrockener, von Akazien dominierter Savanne.

La curruca subalpina (Sylvia subalpina) es una especie de ave paseriforme de la familia Sylviidae propia del sur de Europa y el norte de África. Cría únicamente en el norte de Italia, sureste de Francia, y las islas de Córcega, Cerdeña y el archipiélago balear. En invierno migra a zonas del interior del Sáhara y el Sahel. Es una especie de campo, abierto y seco, con frecuencia en las laderas de los montes, con matorrales donde anidar. La curruca subalpina es un pájaro insectívoro. Construye el nido en matorrales bajos como los tojos, donde suele poner de 3–5 huevos.

La Fauvette de Moltoni (Curruca subalpina) est une espèce de passereaux de la famille des Sylviidae. Elle est très semblable à la Fauvette passerinette (Curruca cantillans), mais s'en distingue notamment par son chant (s'agissant d'un trille assez bref : trrr ou trrri), ainsi que par la couleur mâle du dessous rose saumon et non roux orange. La Fauvette de Moltoni niche en Corse, en Sardaigne, dans le nord-ouest de l'Italie et dans les régions françaises avoisinantes, ainsi que sur certaines îles de l'archipel toscan et des îles Baléares. Elle hiverne en Algérie et au Sahel.

La sterpazzolina di Moltoni (Curruca subalpina) è una piccola specie di uccello appartenente alla famiglia Sylviidae, spesso indicata come quella delle silvie tipiche. Questa specie è nativa dell'Italia e delle isole del Mar Tirreno. La sterpazzolina di Moltoni è simile alla sterpazzolina occidentale. Nei maschi della sterpazzolina di Moltoni le parti inferiori sono rosa salmone, mentre in quelle della sterpazzolina occidentale sono arancioni. Le femmine e i giovani sono quasi identici a quelli della sterpazzolina occidentale. La differenza principale risiede nelle vocalizzazioni: il canto della sterpazzolina di Moltoni è descritto come più veloce e di tonalità più alta rispetto a quello della sterpazzolina occidentale, producendo un suono che è una rapida successione di note simili a quelle di un insetto, con il normale richiamo secco "trill zerr" incluso nel canto. La sterpazzolina di Moltoni nidifica intorno al Mar Tirreno nel Mar Mediterraneo, nelle Isole Baleari, in Corsica, in Sardegna e nell'Italia settentrionale, svernando nel Sahel occidentale tra la costa atlantica, il Niger e la Nigeria settentrionale. È un visitatore occasionale nell'Europa nord-occidentale. Nidifica nella macchia mediterranea e sverna nella savana semiarida dominata dalle acacie.

Moltoni's baardgrasmus (Curruca subalpina synoniem: Sylvia subalpina) is een zangvogel uit de familie Sylviidae (grasmussen). Deze vogel werd in 1937 door de Italiaanse vogelkundige Carlo Orlando (1898 - 1976) beschreven als ondersoort van de balkanbaardgrasmus Sylvia cantillans moltoni en vernoemd naar zijn collega Edgardo Moltoni (1896-1960). Later bleek de door hem gegeven naam een junior synoniem te zijn van de vogel die Temminck al in 1820 had beschreven als Sylvia subalpina.

Pokrzewka różowobrzucha (Curruca subalpina) to mały gatunek ptaka z rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae), często określanych jako typowe pokrzewki. Gatunek ten jest rodzimy dla Włoch i wysp Morza Tyrreńskiego. Pokrzewka różowobrzucha jest podobna do pokrzewki wąsatej. U samców pokrzewki śródziemnomorskiej spód ciała jest łososioworóżowy, podczas gdy u pokrzewki wąsatej jest pomarańczowy. Samice i młode osobniki są niemal identyczne z tymi u pokrzewki wąsatej. Główna różnica tkwi w głosie: śpiew pokrzewki śródziemnomorskiej jest opisywany jako szybszy i wyżej tonowany niż u pokrzewki wąsatej, tworząc dźwięk będący szybką sekwencją nut przypominających owady, z wplecionym w śpiew typowym suchym zawołaniem „trill zerr”. Pokrzewka różowobrzucha gniazduje wokół Morza Tyrreńskiego w basenie Morza Śródziemnego na Balearach, Korsyce, Sardynii oraz w północnych Włoszech, zimując w zachodnim Sahelu między wybrzeżem Atlantyku a Nigrem oraz w północnej Nigerii. W Europie północno-zachodniej pojawia się jako ptak zalatujący. Gniazduje w śródziemnomorskich zaroślach, a zimuje w półpustynnej sawannie zdominowanej przez akacje.

A felosa-de-moltoni (Curruca subalpina) é uma pequena espécie de ave pertencente à família Sylviidae, frequentemente referida como as toutinegras típicas. Esta espécie é nativa da Itália e das ilhas do Mar Tirreno. A felosa-de-moltoni é semelhante à toutinegra-subalpina-ocidental. Nos machos da felosa-de-moltoni, as partes inferiores são cor-de-rosa salmão, enquanto as da toutinegra-subalpina-ocidental são cor de laranja. As fêmeas e os juvenis são quase idênticos aos da toutinegra-subalpina-ocidental. A principal diferença reside nas vocalizações, sendo o canto da felosa-de-moltoni descrito como mais rápido e de tom mais elevado do que o da toutinegra-subalpina-ocidental, produzindo um som que é uma sucessão rápida de notas semelhantes às de um inseto, com o chamamento seco normal "trill zerr" incluído no canto. A felosa-de-moltoni nidifica em torno do Mar Tirreno, no Mar Mediterrâneo, nas Ilhas Baleares, Córsega, Sardenha e no norte da Itália, invernando no Sahel ocidental, entre a costa atlântica e o Níger, e no norte da Nigéria. É uma espécie errante no noroeste da Europa. Nidifica em matagais mediterrânicos e inverna em savanas semiáridas dominadas por acácias.

Субальпийская славка (Curruca subalpina) — мелкий вид птиц семейства славковых (Sylviidae), часто относимых к типичным славкам. Этот вид является эндемиком Италии и островов Тирренского моря. Субальпийская славка похожа на средиземноморскую славку. У самцов сардинской славки нижняя часть тела лососево-розовая, тогда как у средиземноморской славки она оранжевая. Самки и молодые особи почти идентичны таковым у средиземноморской славки. Основное различие заключается в вокализации: песня сардинской славки описывается как более быстрая и высокотональная, чем у средиземноморской славки, создавая звук, представляющий собой быструю последовательность насекомоподобных нот, при этом в песню включен обычный сухой призыв «trill zerr». Субальпийская славка гнездится вокруг Тирренского моря в Средиземноморье на Балеарских островах, Корсике, Сардинии и в северной Италии, зимуя в западном Сахеле между атлантическим побережьем и Нигером, а также в северной Нигерии. В северо-западной Европе встречается как залетный вид. Гнездится в средиземноморских кустарниках и зимует в полузасушливой саванне, где преобладают акации.

Rosensångare (Curruca subalpina) är en sydeuropeisk relativt nyligen urskild fågelart i familjen sylvior (Sylviidae), tidigare behandlad som underart till rödstrupig sångare (C. cantillans). Fågeln häckar på öar i västra Medelhavet samt i norra delen av Italien. Vintertid flyttar den till Afrika strax söder om Sahara. IUCN kategoriserar den som livskraftig.