Tangara černobílá (Conothraupis speculigera) je druh tangary vyskytující se v oblasti Tumbes v jihozápadním Ekvádoru a severozápadním Peru; migruje směrem na východ až do státu Acre. Jediným dalším členem jejího rodu je nedávno znovuobjevená tangara kuželozobá. Dosahuje celkové délky 16 cm a váží 23–28 g. Samec je černý s šedým kostřecem, bílou spodinou a bílým zrcátkem na křídlech. Má delší zobák než povrchně podobný kněžík černobílý a postrádá černé boky a křídově bílý zobák příbuzné tangary kuželozobé. Samice je olivová se slabě skvrnitou, nažloutlou spodinou. Obě pohlaví mají načervenalou duhovku a našedlý zobák. Zpěv samců je výrazný, podobný kosu, hlasitý a zvonivý. Tento pták se vyskytuje v křovinatých porostech, lesích a na okrajích lesů v nadmořské výšce 100–1 800 m. Je obecně nehojný až vzácný a obvykle bývá viděn jednotlivě nebo v párech, ale může se vyskytovat i v hejnech čítajících až 50 jedinců. Živí se hmyzem a semeny. V severní části svého areálu hnízdí během období dešťů (kolem března), poté se rozptyluje. Hnízdo bylo popsáno až v roce 2006. Je otevřené, spíše neuspořádané a volně spletené, vysoké asi 6–7 cm a široké 10–11 cm, s hnízdní jamkou širokou asi 6 cm a hlubokou 4 cm. Je umístěno ve střední výšce (asi 50–150 cm nad zemí) v malých keřích. Je postaveno z větviček a řapíků listů a vystláno černými rhizomorfy hub. Snůška pravděpodobně obsahuje 2–3 vejce. Ta jsou bledě modrá s hustým, poměrně rovnoměrně rozloženým hnědým skvrněním a měří přibližně 21 × 15,6 mm.

Die Schwarz-Weiß-Tangare (Conothraupis speculigera) ist eine Tangarenart, die in der Tumbes-Region im Südwesten Ecuadors und Nordwest-Perus vorkommt; sie wandert ostwärts bis nach Acre. Das einzige andere Mitglied ihrer Gattung ist die kürzlich wiederentdeckte Kegelschnabel-Tangare. Sie hat eine Gesamtlänge von 16 cm und wiegt 23–28 g. Das Männchen ist schwarz mit einem grauen Bürzel, weißen Unterteilen und einem weißen Flügelfeld. Es hat einen längeren Schnabel als die oberflächlich ähnliche Schwarz-Weiß-Pfäffchen und besitzt nicht die schwarzen Flanken und den kreideweißen Schnabel der verwandten Kegelschnabel-Tangare. Das Weibchen ist olivfarben mit schwach gefleckten, gelblich getönten Unterteilen. Beide Geschlechter haben eine rötliche Iris und einen gräulichen Schnabel. Der Gesang der Männchen ist markant, amselartig, laut und hell. Dieser Vogel kommt in Gestrüpp, Waldgebieten und Waldrändern in einer Höhe von 100–1.800 m vor. Er ist im Allgemeinen selten und wird meist einzeln oder paarweise gesehen, kann aber in Schwärmen von bis zu 50 Individuen vorkommen. Er frisst Insekten und Samen. Im nördlichen Teil seines Verbreitungsgebiets brütet er während der Regenzeit (etwa im März), wonach er sich zerstreut. Das Nest wurde erst 2006 beschrieben. Es ist offen, eher unordentlich und locker gewebt, etwa 6–7 cm hoch und 10–11 cm breit, mit einer Nestmulde von etwa 6 cm Breite und 4 cm Tiefe. Es wird in mittlerer Höhe (etwa 50–150 cm über dem Boden) in kleinen Sträuchern platziert. Es besteht aus Zweigen und Blattstielen und ist mit schwarzen Pilzrhizomorphen ausgekleidet. Das Gelege besteht vermutlich aus 2-3 Eiern. Diese sind blassblau mit starker, ziemlich gleichmäßig verteilter brauner Fleckung und messen ca. 21 mal 15,6 mm.

La tangara albinegra​ (Conothraupis speculigera), también denominada frutero negro y blanco, tangara negriblanca (en Ecuador) o tangara negra y blanca (en Perú),​ es una especie de ave paseriforme de la familia Thraupidae, una de las dos perteneciente al género Conothraupis, el otro miembro único de su género es el recientemente redescubierto Conothraupis mesoleuca. Es nativa del oeste de América del Sur.

Le Tangara à miroir blanc (Conothraupis speculigera) est une espèce d'oiseaux de la famille des Thraupidae.

La tangara bianca e nera (Conothraupis speculigera) è una specie di tangara che si trova nella regione di Tumbes, nell'Ecuador sud-occidentale e nel Perù nord-occidentale; migra verso est fino ad Acre. L'unico altro membro del suo genere è la tangara dal becco conico, recentemente riscoperta. Ha una lunghezza totale di 16 cm e pesa 23–28 g. Il maschio è nero con groppone grigio, parti inferiori bianche e uno specchio alare bianco. Ha il becco più lungo del superficialmente simile beccoseme bianco e nero e manca dei fianchi neri e del becco bianco gessoso della correlata tangara dal becco conico. La femmina è color oliva con parti inferiori leggermente macchiate e sfumate di giallo. Entrambi i sessi hanno un'iride rossastra e un becco grigiastro. Il canto dei maschi è distintivo, simile a quello di un merlo, forte e squillante. Questo uccello si trova in macchie, boschi e margini forestali a un'altitudine di 100–1.800 m. È generalmente da non comune a raro e solitamente visto singolarmente o in coppia, ma può essere trovato in stormi fino a 50 individui. Si nutre di insetti e semi. Nella parte settentrionale del suo areale si riproduce durante la stagione delle piogge (intorno a marzo), dopo di che si disperde. Il nido è stato descritto solo nel 2006. È aperto, piuttosto disordinato e intrecciato in modo lasco, alto circa 6–7 cm e largo 10–11 cm all'esterno, con una coppa del nido larga circa 6 cm e profonda 4 cm. È posizionato a media altezza (circa 50–150 cm dal suolo) in piccoli arbusti. È costruito con ramoscelli e piccioli fogliari e rivestito con rizomorfi neri di funghi. La covata consiste presumibilmente in 2-3 uova. Queste sono di colore blu pallido con una pesante macchiatura marrone distribuita in modo abbastanza uniforme e misurano circa 21 per 15,6 mm.

De spiegeltangare (Conothraupis speculigera) is een zangvogel uit de familie Thraupidae (tangaren).

Tanagra czarno-biała (Conothraupis speculigera) występuje w regionie Tumbes w południowo-zachodnim Ekwadorze i północno-zachodnim Peru; migruje na wschód aż do stanu Acre. Jedynym innym przedstawicielem tego rodzaju jest niedawno odkryta ponownie tanagra stożkodzioba. Ptak osiąga 16 cm długości i waży 23–28 g. Samiec jest czarny z szarym kuprem, białym spodem ciała i białym lusterkiem na skrzydle. Od podobnej wizualnie czyżyczki czarno-białej różni się dłuższym dziobem, a od tanagry stożkodziobej brakiem czarnych boków. Samica jest oliwkowa z żółtawym spodem. Obie płcie mają czerwonawą tęczówkę i szarawy dziób. Śpiew samca jest donośny i dźwięczny, przypominający śpiew drozda. Ptak zamieszkuje zarośla, lasy i ich obrzeża na wysokości 100–1800 m n.p.m. Zazwyczaj widywany pojedynczo lub w parach, może tworzyć stada do 50 osobników. Żywi się owadami i nasionami. W północnej części zasięgu rozmnaża się w porze deszczowej (około marca). Gniazdo, opisane dopiero w 2006 roku, jest otwartą, dość niechlujną konstrukcją z patyków i ogonków liściowych, wyścieloną czarnymi ryzomorfami grzybów. Zniesienie składa się zazwyczaj z 2–3 jasnoniebieskich jaj z brązowymi plamkami.

O sanhaçu-preto-e-branco (Conothraupis speculigera) é uma espécie de sanhaçu encontrada na região de Tumbes, no sudoeste do Equador e noroeste do Peru; migra para leste até ao Acre. O único outro membro do seu género é o sanhaçu-de-bico-cónico, recentemente redescoberto. Tem um comprimento total de 16 cm e pesa 23–28 g. O macho é preto com uropígio cinzento, partes inferiores brancas e um espelho alar branco. Tem um bico mais longo do que o superficialmente semelhante papa-arroz-preto-e-branco e não possui os flancos pretos e o bico branco-giz do relacionado sanhaçu-de-bico-cónico. A fêmea é cor de azeitona com partes inferiores ligeiramente manchadas e tingidas de amarelo. Ambos os sexos têm uma íris avermelhada e um bico acinzentado. O canto dos machos é distinto, semelhante ao de um melro, alto e sonoro. Esta ave encontra-se em matagais, bosques e orlas florestais a uma altitude de 100–1.800 m. É geralmente pouco comum a rara e vista habitualmente sozinha ou em pares, mas pode ser encontrada em bandos de até 50 indivíduos. Alimenta-se de insetos e sementes. Na parte norte da sua área de distribuição, reproduz-se durante a estação das chuvas (por volta de março), após o que se dispersa. O ninho só foi descrito em 2006. É aberto, bastante desarrumado e tecido de forma frouxa, com cerca de 6–7 cm de altura e 10–11 cm de largura no exterior, com uma taça de ninho com cerca de 6 cm de largura e 4 cm de profundidade. É colocado a uma altura média (cerca de 50–150 cm acima do solo) em pequenos arbustos. É construído com ramos e pecíolos de folhas e revestido com rizomorfos pretos de fungos. A postura consiste presumivelmente em 2-3 ovos. Estes são azul-pálidos com manchas castanhas pesadas e bastante uniformemente distribuídas, medindo cerca de 21 por 15,6 mm.

Черно-белая танагра (Conothraupis speculigera) встречается в регионе Тумбес на юго-западе Эквадора и северо-западе Перу; мигрирует на восток до штата Акри. Единственный другой представитель рода — недавно заново открытая конусоклювая танагра. Длина тела составляет 16 см, вес 23–28 г. Самец чёрный с серым надхвостьем, белым низом и белым «зеркальцем» на крыле. Отличается от внешне похожей черно-белой овсянки более длинным клювом и отсутствием чёрных боков, характерных для конусоклювой танагры. Самка оливковая с желтоватым низом. Оба пола имеют красноватую радужку и сероватый клюв. Песня самца громкая, звонкая, напоминает песню дрозда. Птица обитает в кустарниках, лесах и на их опушках на высоте 100–1800 м. Обычно встречается поодиночке или парами, иногда стаями до 50 особей. Питается насекомыми и семенами. В северной части ареала размножается в сезон дождей (около марта). Гнездо, описанное лишь в 2006 году, представляет собой открытую, довольно небрежную постройку из веточек и черешков листьев, выстланную грибными ризоморфами. Кладка обычно состоит из 2–3 бледно-голубых яиц с коричневыми пятнами.

Svartvit tangara (Conothraupis speculigera) är en fågel i familjen tangaror inom ordningen tättingar.