Colletes cunicularius, česky hedvábnice jarní, je druh samotářské včely z čeledi hedvábnicovitých, který je rozšířen v palearktické oblasti od Británie až po Tichý oceán a hnízdí v oblastech s otevřenou, písčitou půdou.

Die Frühlings-Seidenbiene (Colletes cunicularius) ist eine Biene aus der Gattung der Seidenbienen (Colletes). Durch Habitatverlust ist die früher häufige Art in Mitteleuropa gefährdet. Sie wurde 2023 zur Wildbiene des Jahres gewählt.

Colletes cunicularius, la abeja minera de primavera, es una especie de abeja solitaria de la familia Colletidae, muy extendida en el Paleártico desde Gran Bretaña hasta el Océano Pacífico, que anida en zonas de suelo abierto y arenoso.

Colletes cunicularius, le collète des sablières, est une espèce d'abeilles solitaires de la famille des Colletidae, qui creuse son nid dans le sable. Son épithète spécifique cunicularius évoque cette pratique commune typique chez les lapins (Oryctolagus cuniculus). D'autres espèces de Colletes partagent ces mêmes mœurs. Elle est présente en Europe et en Asie.

Colletes cunicularius (Linnaeus, 1758) è un insetto apoideo della famiglia Colletidae.

De grote zijdebij (Colletes cunicularius) is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is gepubliceerd in 1761 door Linnaeus. De mannetjes worden 11 tot 14 mm lang, de vrouwtjes en 13 tot 14 mm. De dieren nestelen in gangen in een vrij kale zanderige ondergrond. De nestgangen komen wel een meter diep en lopen vaak horizontaal. De grote zijdebij vliegt maart tot juni met een piek halverwege april en vliegt daarmee vroeger dan andere zijdebijen. De soort voedt zich met wilgen, met name boswilg en kruipwilg. De soort overwintert als imago in een nestcel.

Lepiarka wiosenna (Colletes cunicularius) – gatunek pszczoły z rodziny lepiarkowatych. Szeroko rozprzestrzeniony od Hiszpanii, Wielkiej Brytanii i Skandynawii po pacyficzne wybrzeża Syberii oraz północno-wschodnie Chiny. Według czerwonej listy pszczół Europy należy do gatunków najmniejszej troski. Lepiarka wiosenna jest dość nietypowym przedstawicielem swojego rodzaju w polskiej faunie. Podczas gdy pozostałe polskie gatunki lepiarek latają latem, lepiarka wiosenna pojawia się wczesną wiosną (od końca marca do końca maja). Brak jej również wyraźnego u innych gatunków paskowanego wzoru na odwłoku, tworzonego przez białawe lub beżowe przepaski z krótkich, przylegających włosków. Z powodu wczesnego pojawiania się w sezonie głównym źródłem pokarmu są wierzby, przez co przez niektórych autorów błędnie jest opisywany jako wyspecjalizowany pokarmowo. Gniazduje w ziemi, w samodzielnie wykopanych przez siebie norkach, wybierając luźne, piaszczyste podłoże. Jest gatunkiem samotnym, jednak tworzy kolonie gniazd. Samice pszczół samotnych co do zasady nie żądlą w obronie swoich gniazd, dlatego przebywanie w pobliżu kolonii gniazdowej nie stanowi zagrożenia dla ludzi. Gniazdo jest przez samicę powlekane od wewnątrz podobną do celofanu, przezroczystą wodoodporną wydzieliną. Larwy nie przędą kokonów, przepoczwarczenie następuje w połowie sierpnia (w roku złożenia jaja przez samicę) lub później.

Colletes cunicularius, a abelha-mineira-da-primavera, é uma espécie de abelha solitária da família Colletidae, amplamente distribuída na região Paleártica, desde a Grã-Bretanha até ao Oceano Pacífico, que nidifica em áreas de solo arenoso e aberto.