عقاب سعفاء صغرى أو عقاب أرقط صغير أو عقاب أسفع صغير (الاسم العلمي: Aquila pomarina) (بالإنجليزية: Lesser Spotted Eagle)، هو طائر جارح ينتمي إلى البازية (فصيلة: Accipitridae) .

Orel křiklavý (Clanga pomarina, dříve Aquila pomarina) je středně velký dravec z čeledi jestřábovitých. Je rozšířen především v Evropě a Asii, zimuje i v Africe. Živí se hlodavci, plazy, obojživelníky a ptáky. IUCN vede druh jako málo dotčený. Je to středně velký orel, jehož délka těla dosahuje 55–65 cm a rozpětí křídel 143–168 cm. Samci váží v průměru 1,2 kg, samice 1,5 kg. Velké samice dosahují hmotnosti přes 2 kg. Podobá se orlu volavému, ale je celkově menší a v letu má kratší, méně výrazné prsty. Dospělí ptáci jsou shora i zespoda tmaví se světlým předloktím a hlavou. U kořene ručních letek je malá výrazná bílá skvrna, svrchní ocasní krovky jsou bělavé. Mladí ptáci mají bílé špičky křídelních krovek a malou rezavou skvrnu v týle. Má evropský, příp. palearktický typ rozšíření (viz Taxonomie). Tažný druh, zimuje v Africe. Hnízdí při okrajích lesů. Preferuje vlhčí prostředí. Celková populace je odhadována na 40 000–60 000 jedinců. V České republice byl v 19. století téměř vyhuben. Ve 20. století hnízdil pravidelně pouze na Šumavě, kde byla ještě v 70.–80. letech velikost hnízdící populace odhadnuta na 2–3 páry, v 90. letech však vymizel i tam. Po roce 2000 bylo možné hnízdění zaznamenáno v Bílých Karpatech a na Ostravsku.

Lille skrigeørn (Clanga pomarina) er en ørn, der især yngler i Østeuropa. Vinterkvarteret er Afrika syd for ækvator. Fra sine ynglepladser i Tyskland og Polen strejfer den undertiden til Skandinavien. Benny Génsbøl: "Nordens fugle", 4.

Der Schreiadler (Clanga pomarina, Syn.: Aquila pomarina), veraltet auch Pommernadler genannt, ist eine Vogelart aus der Familie der Habichtartigen (Accipitridae). Dieser vergleichsweise kleine Vertreter der Unterfamilie der Aquilinae hat ein relativ kleines Verbreitungsgebiet im Westen der Paläarktis; die westliche Arealgrenze verläuft durch den Osten Deutschlands. Das Epitheton pomarina bezieht sich auf die Herkunft des Holotypus aus der ehemaligen preußischen Provinz Pommern. Die Art bewohnt naturnahe Wälder mit angrenzenden extensiv genutzten Flächen und ernährt sich vor allem von kleinen Wirbeltieren, aber auch von Insekten und anderen Wirbellosen sowie Aas. Die Art ist vor allem durch ihre besondere Brutbiologie bekannt, den Kainismus. Meist werden zwei Eier gelegt; das zuerst geschlüpfte Junge tötet jedoch grundsätzlich das jüngere Geschwister, so dass außer in seltenen Ausnahmefällen immer nur ein Jungvogel ausfliegt. Der Schreiadler ist ein Zugvogel, er überwintert im südlichen Afrika. Der Weltbestand ist ungefährdet, der deutsche Bestand ist jedoch rückläufig und gilt laut Roter Liste als vom Aussterben bedroht.

El águila pomerana (Clanga pomarina) es una especie de ave accipitriforme de la familia Accipitridae, distribuida por tres continentes. Nidifica en Anatolia, el Cáucaso y Europa oriental e invernan en el África oriental y austral. No se conocen subespecies, aunque anteriormente se consideraba a Clanga hastata como subespecie suya.

Pikkukiljukotka (Clanga pomarina) on suuri petolintu. Se on Suomessa harvinaisuus. Pikkukiljukotkan pituus on noin 60 cm, siipien kärkiväli 150 cm ja paino 1600 grammaa. Pikkukiljukotka on lyhytpyrstöinen, melko pienikokoinen kotka, jolla suhteellisen tasaleveät siivet ja tasainen pyrstö. Se muistuttaa muodoltaan ja väritykseltään kiljukotkaa ja on usein erittäin vaikea erottaa tästä. Kuten monilla muillakin petolinnuilla, on lintua voitava tarkkailla pitkään ja hyvissä olosuhteissa, jotta määritys voisi olla varma. Lisäksi tulee tuntea iän vaikutus linnun ulkonäköön, lähilajien tuntomerkit ja höyhenpuvun vaihtelu. Pikkukiljukotka on yleensä vaaleamman ruskea kuin kiljukotka. Nuori lintu on kokonaisuudessaan tumma. Siiven yläpeitinhöyhenten kärjet ovat vaaleat, siipisulat ovat hyvin tummat ja heikosti poikkiraitaiset. Ruumiinhöyhennys on useimmiten vaaleamman ruskea kuin kiljukotkalla. Karpaalialueella usein kaksi vaaleampaa puolikuukuviota. Vanha lintu on selästä vaaleanruskea, ruumiiltaan ruskea ja siipisulat ovat hyvin tummat. Sulkii vanhan linnun pukuun noin neljässä vuodessa, esiaikuiset vaihtelevan näköisiä. Pesii pääosin Itä-Euroopassa itäisestä Saksasta Venäjälle ja Kreikasta Viroon. Mahdollisesti pesinyt Suomessa epäsäännöllisesti aikaisemmin. Keski- ja Itä-Euroopassa pesivät linnut talvehtivat Afrikassa. Viron pesimäkanta noussut vakaasti 1990–2000-luvuilla ja on nyt 500–600 paria. Koko Euroopan kannan arvioidaan olevan 10 800 – 15 200 paria. Suomessa pikkukiljukotka on säännöllinen, mutta vähälukuinen vieras pääosin touko-syyskuussa etelärannikolla. Intiassa asuva kiljukotkalajipopulaatio joka on aikaisemmin luokiteltu pikkukiljukotkan alalajiksi, on paikkalintu eikä muuta. Intialaista kiljukotkalajia pidetään nykyään omana lajinaan Aquila hastata.

L'Aigle pomarin (Clanga pomarina, anciennement Aquila pomarina) est une espèce de rapaces diurnes appartenant à la famille des Accipitridae. C'est un aigle de taille moyenne, d'environ 60 cm de longueur et d'une envergure de 150 cm. Seul de la famille des aigles à migrer en Afrique, il ne revient en Europe que pour se reproduire. Dans un peu plus de 80% des cas, la nichée est constituée, à la naissance de deux poussins. Ceux-ci se battent férocement juste après l'éclosion. Il en résulte que, presque toujours, seul le plus vigoureux survit. Cette caractéristique est appelée le caïnisme par référence au combat biblique de Caïn et Abel.

L'aquila anatraia minore (Clanga pomarina (Brehm, 1831)) è un uccello rapace di medie-piccole dimensioni della famiglia Accipitridae. Lunghezza 60 cm, apertura alare circa 150 cm. I sessi sono simili. Caccia piccoli mammiferi. L'areale della specie comprende Europa, Africa e Medio Oriente.

アシナガワシ（足長鷲、Clanga pomarina） は、鳥綱タカ目タカ科に分類される鳥。 東・中央ヨーロッパ、コーカサス山脈やイラン、トルコ、ロシア。越冬地はアフリカ東部や南部。点在する林や森の周縁部にある湿った低地や牧草地を住処とする。標高2200mでの営巣も記録されている。 体長は61〜66cm、体重はオスで1〜1.5kg、メスで1.2〜2.2kg、翼開長は146〜168cm。 中型でスリム。短めの嘴を持つ。頭部と雨覆は淡い褐色、風切羽や体部下面は暗い色。目と蝋膜は黄色。

De schreeuwarend (Clanga pomarina synoniem: Aquila pomarina) is een middelgrote, donkere arend. Het is een trekvogel die in zuidelijk Afrika overwintert en broedt in Oost-Europa. De schreeuwarend dankt zijn naam aan de karakteristieke hoge, harde roep, die klinkt als een blaffend k-jiep, of lange fluittonen die ten gehore worden gebracht tijdens de baltsvlucht.

Orlik krzykliwy (Clanga pomarina) – gatunek dużego, wędrownego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Zamieszkuje środkową, wschodnią i południową (Grecja, Bułgaria) Europę, Azję Mniejszą, Kaukaz i niziny na południowym wybrzeżu Morza Kaspijskiego. Zimuje w Afryce Subsaharyjskiej. Przeloty w kwietniu i wrześniu – październiku. Zasięg występowania orlika krzykliwego był zbliżony do areału orła cesarskiego. Oba gatunki były w równej mierze tępione przez człowieka i ucierpiały z powodu przekształceń pierwotnych obszarów leśnych w step kulturowy. W Europie Zachodniej istnieje potencjalna możliwość ponownego zasiedlenia jej przez orlika. Wprawdzie nie gnieździ się tam, ale regularnie zalatuje do krajów graniczących z jego obecnym zasięgiem – do Niemiec, Austrii, Danii i Włoch. Im dalej jednak na zachód, tym warunki mniej temu sprzyjają. W Polsce bardzo nieliczny ptak lęgowy, głównie na wschodzie i północy. Spotyka się go najczęściej w regionie warmińsko-mazurskim i południowo-wschodniej Małopolsce, rzadziej na Lubelszczyźnie, Nizinie Północnopodlaskiej. Żyje tam jednak w dużym rozproszeniu. W Beskidzie Niskim i Górach Słonnych notuje się największe zagęszczenie. Duża populacja żyje w Puszczy Białowieskiej i Lasach Strzeleckich. Na Pomorzu Zachodnim i Środkowym zasięg jest bardziej skupiony. W innych regionach zjawia się w trakcie przelotów. Na Dolnym Śląsku, w Sudetach i na Kielecczyźnie to ptak bardzo rzadki. Pojedyncze pary odnotowano w Wielkopolsce, na Śląsku (m.in. Stobrawski Park Krajobrazowy) i w Polsce Centralnej. Mimo to orlik krzykliwy jest najliczniejszym z występujących (gniazdujących) w Polsce orłów. To ptak wędrowny – przeloty wiosenne mają miejsce w kwietniu, a jesienne od sierpnia do września. Nie podejmuje prób zimowania, nie licząc pojedynczego przypadku. Dawniej był to w Polsce ptak liczny i dość pospolity. W latach 2013–2018 liczebność krajowej populacji lęgowej szacowano na 2000–2600 par.

A águia-da-pomerânia (Clanga pomarina) é uma grande ave de rapina do Leste Europeu. Como todas as águias típicas, pertence à família Accipitridae. As águias típicas são frequentemente agrupadas com os bútios, águias-pescadoras e outros Accipitridae mais robustos, mas, mais recentemente, parece que elas são menos distintas dos gaviões mais esguios do que se acreditava anteriormente.

Ма́лый подо́рлик (лат. Clanga pomarina) — вид дневных хищных птиц из семейства ястребиных (Accipitridae), распространённый в восточной части Европы. Малый подорлик — один из самых маленьких представителей подсемейства орлиных, достигает длины тела от 55 до 67 см и размаха крыльев от 1,46 до 1,68 м, что всё же значительно больше, чем, например, у канюка. Половой диморфизм довольно чётко выражен в отношении размеров и массы тела. Самцы весят от 1,0 до 1,4 кг и имеют длину крыльев от 446 до 478 мм, самки достигают массы от 1,3 до 2,2 кг и длины крыльев от 493 до 508 мм. Гнездится в Европе от долины Эльбы на западе до Московской области и Закавказья на востоке. В России два изолированных участка ареала: в пойменных и равнинных лесах Предкавказья и Кавказа и в зоне смешанных лесов Средней полосы и Северо-Запада России до Санкт-Петербурга на севере. Категория в Красной книге России — 3 (редкий вид с ограниченным ареалом).

Mindre skrikörn (Clanga pomarina) är en hökfågel som placeras i släktet Clanga. Den häckar i Östeuropa och västra Asien. Vintertid flyttar den till södra Afrika. Tidigare behandlades indisk skrikörn (C. hastata) som underart till mindre skrikörn, men erkänns numera som egen art. IUCN kategoriserar den som livskraftig.

小斑鵰（學名：Clanga pomarina，英語：lesser spotted eagle），又名小斑點鵰，是东欧的一种体型较大的猛禽。和其他所有典型的鵰一样，它属于鹰科。这种典型的鹰经常被和鵟屬、海鵰屬等其他体型较大的鹰科动物相提并论，但最近人们认为它们和体型更为纤细的一些其他的雕的关系也同样紧密。