مرزة باهتة تسمى أيضا مرزة بغثاء أو الأبغث مؤنثة بغثاء (الاسم العلمي: Circus macrourus) (بالإنجليزية: Pallid Harrier)، هو طائر جارح ينتمي إلى البازية (فصيلة: Accipitridae)، و يتكاثر في أجزاء أوروبا الجنوبية و وسط آسيا ويقضي الشتاء في الهند وجنوب آسيا، وتوجد بعض الأعداد الشاردة في بريطانيا وغرب أوروبا .

Moták stepní (Circus macrourus) je středně velký dravý pták z čeledi jestřábovitých. Moták stepní dorůstá 40 – 48 cm. Samec je svrchu zbarven převážně šedě s tmavými konci křídel a ze spodní strany čistě bíle. Samice je nenápadně hnědá se světlejší spodinou těla. Hnízdí na jihu východní Evropy a střední Asie a zimuje převážně v Africe, Indii a v jihovýchodní Asii. Vzácně zalétá také do západní Evropy a na Britské ostrovy. Obývá otevřené krajiny, nejčastěji stepi, bažiny, mokřiny a vřesoviště, loví i na polích. Do hnízda, které mu poskytuje hromada trávy, klade 4–6 světlých vajec, na kterých sedí po dobu 30 dnů pouze samice, samec se účastní až na péči o vylíhlá mláďata.

Die Steppenweihe (Circus macrourus) gehört zur Gattung der Weihen aus der Familie der Habichtartigen. Ihr Verbreitungsgebiet reicht von Osteuropa nach Zentralasien, im Winter zieht sie ins Afrika südlich der Sahara, auf den indischen Subkontinent und nach Myanmar. In Deutschland ist sie wie auch im restlichen Mitteleuropa eine Ausnahmeerscheinung, die als Durchzügler oder gelegentlicher Wintergast auftritt.

El aguilucho papialbo (Circus macrourus) es un ave de presa migratoria de la familia Accipitridae. Vive en el sur de Europa Oriental y en Asia Central, y pasa los inviernos principalmente en la India y en el sur de Asia. Es un ave excepcional en Gran Bretaña y en Europa Occidental, aunque se ha reportado un ave joven que pasó el invierno de 2002 en Norfolk. Suele anidar en planicies abiertas, pantanos y brezales. En invierno suele vérselo en campo abierto. Es un ave de presa de tamaño medio, con las características propias de las demás especies pertenecientes al género Circus; posee alas largas y forma una "V" cuando vuela a ras del suelo. El plumaje varía según el sexo del ave: en el macho es de color gris claro en la parte superior y blanco en la inferior, con las puntas de las alas de color negro. Se diferencia del aguilucho pálido en su tamaño más pequeño, sus alas más estrechas y en su color más claro. Las hembras, por su parte, son de color marrón en su parte superior con las alas y la parte superior de la cola blancas; por esta razón, a las hembras y a las aves jóvenes se las conoce como "cola anillada". La parte superior de su cuerpo es amarillenta, veteado de marrón. Se diferencia de las hembras de aguilucho pálido por su estructura. Asimismo, son muy similares a las hembras de aguilucho cenizo, pero su color es más oscuro y uniforme cerca de las patas.

Arosuohaukka (Circus macrourus) on päiväpetolintuihin kuuluva haukka, joka on 2010-luvun alussa pesinyt Suomessakin muutaman parin voimin. Arosuohaukka on noin 40–50 cm pitkä ja siipien kärkiväli on noin 100–120 cm. Naaras on koirasta selvästi suurempi. Koiraan höyhenpuku on alta vaalea ja päältä vaaleanharmaa, lukuun ottamatta siivenkärkien mustia salmiakkikuvioita. Naaras on päältä ruskeankirjava ja vatsapuolelta vaaleampi. Laji muistuttaa paljon niittysuohaukkaa ja sinisuohaukkaa. Koiraan erottaa sinisuohaukasta terävän siiven, lähes valkoisen värityksen ja käsisiiven mustan kuvion muodon perusteella. Naaras on vaikea erottaa sinisuohaukasta: käsisiipi on terävä ja käsisulkien kärjet ovat vaaleat. Nuori lintu muistuttaa enemmän nuorta niittysuohaukkaa viiruttoman rinnan, ruosteenpunertavan värityksen ja terävän siiven takia, mutta nuoren arosuohaukan kaulassa on selvä vaalea kauluri ja käsisiiven takareuna on vaaleampi kuin niittysuohaukalla. Muiden kuin koiraspukuisten suohaukkojen määrittäminen vaatii asiantuntemusta ja kokemusta, lintu on nähtävä hyvin ja on tiedettävä tarkasti mitä katsotaan. Pesimäalueilla arosuohaukka suosii laajoja peltoalueita ja kosteikkoisia niittyjä. Talvet se viettää myös avoimilla paikoilla. Muuttoaikoina se viihtyy soilla, viljelyksillä, peltoaukeilla ja rantaniityllä. Arosuohaukka rakentaa pesänsä maahan korkean heinikon suojaan ja munii 4–6 vaaleaa munaa.

Le Busard pâle (Circus macrourus) est une espèce de rapaces diurnes de la famille des Accipitridae. Le Busard pâle bénéficie d'une protection totale sur le territoire français depuis l'arrêté ministériel du 17 avril 1981 relatif aux oiseaux protégés sur l'ensemble du territoire. Il est donc interdit de le détruire, le mutiler, le capturer ou l'enlever, de le perturber intentionnellement ou de le naturaliser, ainsi que de détruire ou enlever les œufs et les nids, et de détruire, altérer ou dégrader son milieu. Qu'il soit vivant ou mort, il est aussi interdit de le transporter, colporter, de l'utiliser, de le détenir, de le vendre ou de l'acheter.

L'albanella pallida (Circus macrourus (S. G. Gmelin, 1770) è un uccello accipitriforme della famiglia degli Accipitridi diffuso in una fascia di territorio compresa tra l'Europa orientale e l'Asia centrale. Misura 40–48 cm di lunghezza, per un peso di 235-416 g nel maschio e di 402-550 g nella femmina; l'apertura alare è di 100–121 cm. I due sessi hanno un aspetto molto differente: il maschio ha un piumaggio molto chiaro; i vecchi esemplari sono riconoscibili per le loro parti inferiori bianche che contrastano con le punte nere di alcune primarie e le parti superiori di colore grigio chiaro su cui spiccano le punte nere delle ali, che conferiscono loro un aspetto molto differente da quello dell'albanella minore o dell'albanella reale. Le iridi e le zampe sono gialle. Le femmine hanno una colorazione generale marrone, con parti inferiori più chiare attraversate da strisce scure. Le femmine di albanella pallida si possono distinguere da quelle di altre albanelle (minore o reale) dai motivi che ornano la faccia. La macchia nera che orna la regione auricolare è molto più sviluppata in direzione del mento e del becco. Al di sotto di essa si trova un collare chiaro che circonda la base del collo. Un'ulteriore differenza è data dal numero di bande che marcano le secondarie. Nell'albanella pallida sono tre, mentre nell'albanella minore quelle complete sono solo due. I giovani sono molto simili alle femmine, ma hanno le parti inferiori e il sottoala di colore bruno-ruggine senza strisce. Come nelle loro madri, i motivi facciali e il collare chiaro sono particolarmente visibili e costituiscono dei caratteri essenziali per l'identificazione. I giovani acquisiscono il piumaggio definitivo intorno ai due anni.

ウスハイイロチュウヒ（薄灰色沢鵟、Circus macrourus）は、鳥綱タカ目タカ科チュウヒ属に分類される鳥。

De steppekiekendief (Circus macrourus) is een roofvogel uit de onderfamilie van de kiekendieven. Het broedgebied ligt in Zuidoost-Europa en Centraal-Azië.

Błotniak stepowy, błotniak blady, błotniak biały (Circus macrourus) – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Bliski zagrożenia wyginięciem. Zamieszkuje pas eurazjatyckich stepów. Gniazduje od wschodniej Europy po Azję Środkową. Wędrowny. Zimuje w Afryce (głównie Subsaharyjskiej), na Bliskim Wschodzie, w Indiach i dalej na wschód po Mjanmę, oraz na Cejlonie. Nie wyróżnia się podgatunków. W Polsce pojawia się nieregularnie na przelotach we wszystkich regionach, zwykle bardzo nielicznie. Co roku notuje się od kilku do kilkunastu stwierdzeń tego ptaka. Ponieważ nie lęgnie się w kraju, obserwuje się jego migracje w kwietniu lub maju i od końca sierpnia do października. Sporadycznie spotyka się jednak błotniaki stepowe we wszystkich miesiącach, nawet w okresie lęgowym i zimą. Pojawy są obecnie częstsze niż kiedyś. Tłumaczy się to lepszą penetracją terenów przez obserwatorów i znajomością cech identyfikacyjnych. Do tej pory lęgów nie odnotowano, choć przez 2 lata samiec był widywany w Dolinie Biebrzy wraz z samicą błotniaka łąkowego. Podobny pod względem smukłej i delikatnej sylwetki i rozmiarów do błotniaków: łąkowego i zbożowego, ale czarne końce skrzydeł o kształcie bardziej zaostrzonym, w kształcie klina. Samiec mniejszy od samicy i łatwiejszy do identyfikacji, o jasnosinym wierzchu ciała, białym brzuchu i spodniej części skrzydeł, czarnym dziobie i żółtych nogach. W przeciwieństwie do innych błotniaków nie ma ciemniejszej głowy. Przypomina mewę i z podobną zwinnością lata. Samica jest większa, podobna do samic innych błotniaków, zwłaszcza łąkowego. W oznaczaniu mają znaczenie subtelne różnice w spodniej pokrywie skrzydeł. Ma brązowy wierzch ciała i rdzawy spód z podłużnymi kreskami, a głowę z wyraźną szlarą – jasna obwódka z ciemnymi pokrywami usznymi. Posiada też białawą obrożą na szyi. Na skrzydłach ma jaśniejsze pierwszorzędowe lotki i ciemniejsze drugorzędowe. U młodych widać wyraźnie jaśniejszy kołnierzyk poniżej pokryw usznych i ciemne boki szyi, które są widoczne w locie.

Tartaranhão-pálido, tartaranhão-de-peito-branco ou tartaranhão-rabilongo (Circus macrourus) é uma ave pertencente à família Accipitridae.

Степной лунь (лат. Circus macrourus) — вид перелётных птиц семейства луневых. У взрослых самцов светло-сизая спина с затемнёнными плечами; брови и щёки белые. Нижняя часть тела светло-серая, почти белая. На «пальцах» — главных перьях первостепенных маховых — чёрно-коричневое пятно; второстепенные маховые — пепельно-серые, с белой каймой на концах. Первостепенные цветом идентичны второстепенным, с серыми концами по внутренней стороне. Все перья с внутренней стороны белые. Надхвостье светлое, окаймлённое пепельно-серым; перья хвоста, за исключением двух средних, равномерно окрашенных в серый цвет, окаймлены серым и белым; кончики и нижняя часть хвостовых перьев — белые. Клюв чёрный, радужина и ноги жёлтые. У взрослых самок коричневый верх с пёстрой головой и зашейком; верхняя часть крыла и малые кроющие перья окаймлены, с рыжими кончиками. Лоб, брови и пятна под глазами белого цвета. Щёки тёмно-коричневые, с лёгким бурым отливом. «Пальцы» дымчато-коричневые; первостепенные маховые перья припорошены сверху пепельно-серым и, так же как и второстепенные маховые, темнеют к концам, заканчиваются охристо-белыми штрихами. Надхвостье белое, с тёмно-коричневой каймой или пятнами. На хвосте два центральных пера — пепельно-коричневые, с шестью горизонтальными чёрно-бурыми полосами; на остальных перьях хвоста четыре полосы, бледно-рыжие с обратной стороны хвоста. Подхвостье красноватое либо рыжее. Нижние кроющие крыла бежевые, с коричневыми пятнами и прожилками. Восковица зеленовато-жёлтая. Ноги жёлтые; радужина коричневая.

Stäpphök (Circus macrourus) är en rovfågel som tillhör familjen hökar.

Bozkır tuygunu (Circus macrourus), atmacagiller (Accipitridae) familyasından tıknaz bir tuygun türü. Dişisi, çayır tuygunun dişisinden daha büyüktür. Erkeği çok açık renklidir, martıya benzer, göğsü beyaz, kanat uçları kama biçiminde dar ve siyah (genç erkeğinkinde daha belirgin), kanat altı ise beyazdır. Dişisi çayır tuygununa benzer. Kanat altında küçük farklılıklar vardır. Koyu kulak lekesinin altında açık renk bir halka bulunur. Gencinde kulak lekesinin altındaki parlak kolye belirgindir. Boynunun yan tarafları koyudur ve sıklıkla uçuşta belli olur.

草原鹞（学名：Circus macrourus）为鹰科鹞属的鸟类。在中国大陆，分布于新疆、河北、江西、江苏、广西、西藏、海南等地，主要生活于干燥的草原和树木稀疏的平原。该物种的模式产地在俄罗斯南部Voronezh。