Drozdec šedohnědý (Cinclocerthia gutturalis) je druh pěvce z čeledi předivkovitých (Mimidae). Vyskytuje se pouze na ostrovech Martinik a Svatá Lucie v Malých Antilách v Karibském moři. V roce 1898 byla ve World Museum v Liverpoolu objevena unikátní kožka (inventární číslo D1792 (S)). Tento exemplář získal v roce 1850 Edward Smith-Stanley, 13. hrabě z Derby, od sběratele ptáků Julese Verreauxe a od té doby byl vystaven v liverpoolském muzeu. Předpokládalo se, že jde o vyhynulého špačka z Madagaskaru nebo Maskarén, kterého popsal Henry Ogg Forbes pod jménem Necropsar leguati a nakreslil ilustrátor ptáků John Gerrard Keulemans. Byl považován za blízkého příbuzného špačka rodriguezského. Lidový název pro tento domnělý druh byl „bílý maskarenský špaček“. Analýza DNA tohoto exempláře provedená Smithsonian Institution v dubnu 2000 však ukázala, že se ve skutečnosti jednalo o chybně identifikovaný a chybně označený albinotický exemplář C. g. gutturalis. Drozdec šedohnědý měří 23 až 26 cm a váží 65 až 76,2 g. Druh má dlouhý, mírně dolů zahnutý zobák, přičemž samice jej má delší než samec. Dospělci nominátního poddruhu mají teplé šedohnědé svrchní partie s poněkud tmavším obličejem a křídly. Hrdlo a střed prsou a břicha jsou bělavě béžové. Boky prsou jsou světleji šedohnědé a boky těla hnědší s olivovým nádechem. Mladí jedinci jsou hnědší a mají skvrnitá prsa. C. g. macrorhyncha má šedivější béžová prsa a bledě skořicové boky.

Der Grauzitterdrossel (Cinclocerthia gutturalis) ist eine Singvogelart aus der Familie der Spottdrosseln (Mimidae). Er kommt ausschließlich auf Martinique und St. Lucia in den Kleinen Antillen der Karibik vor. Im Jahr 1898 wurde im World Museum Liverpool ein einzigartiges Exemplar (Inventarnummer D1792 (S)) entdeckt. Dieses Exemplar wurde 1850 von Edward Smith-Stanley, 13. Earl of Derby, vom Vogelsammler Jules Verreaux erworben und war seitdem im Liverpool Museum ausgestellt. Man hielt es für einen ausgestorbenen Star von Madagaskar oder den Maskarenen, der von Henry Ogg Forbes unter dem Namen Necropsar leguati beschrieben und vom Vogelillustrator John Gerrard Keulemans skizziert wurde. Er galt als naher Verwandter des Rodrigues-Stars. Ein volkstümlicher Name für diese vermeintliche Art war „Weißer Maskarenenstar“. Eine DNA-Analyse dieses Exemplars durch die Smithsonian Institution im April 2000 ergab jedoch, dass es sich tatsächlich um ein falsch identifiziertes und falsch etikettiertes albinistisches Exemplar von C. g. gutturalis handelte. Der Grauzitterdrossel ist 23 bis 26 cm lang und wiegt 65 bis 76,2 g. Die Art hat einen langen, leicht abwärts gebogenen Schnabel, wobei der des Weibchens länger ist als der des Männchens. Adulte Vögel der Nominatform haben warm graubraune Oberseiten mit einem etwas dunkleren Gesicht und Flügeln. Die Kehle sowie die Mitte der Brust und des Bauches sind beigeweiß. Die Brustseiten sind heller graubraun und die Flanken bräunlicher mit einem Olivstich. Jungvögel sind bräunlicher und haben eine gefleckte Brust. C. g. macrorhyncha hat eine gräulichere, beige Brust und blass zimtfarbene Flanken.

El cocobino gris (Cinclocerthia gutturalis) es una especie de ave paseriforme de la familia Mimidae endémica de Martinica y Santa Lucía. En 1898 se descubrió en el museo Mundial de Liverpool una piel con plumaje blanco. El espécimen había pertenecido a Edward Smith-Stanley, 13º conde de Derby y que consiguió a través de su recolector Jules Verreaux en 1850, y estaba en exhibición en el museo de Liverpool desde entonces. Se creía que pertenecía a un estornino extinto de las islas Mascareñas, descrito por Henry Ogg Forbes con el nombre de Necropsar leguati y que había sido dibujado por el ilustrador John Gerrard Keulemans. Esta especie estaría emparentada con el también extinto estornio blanco de las Mascareñas Necropsar rodericanus. Sin embargo, en abril de 2000 los análisis de ADN de la piel realizados en el instituto Smithsoniano dirigidos por Storrs Olson demostraron que el espécimen de Liverpool no era más que un ejemplar albino de C. g. gutturalis identificado erróneamente.

Harmaakveekarimatkija (Cinclocerthia gutturalis) on matkijoiden heimoon kuuluva varpuslintu.

Le Trembleur gris (Cinclocerthia gutturalis) est une espèce d'oiseaux de la famille des Mimidae. Cet oiseau peuple les îles de la Martinique et de Sainte-Lucie.

Il tremolante grigio (Cinclocerthia gutturalis) è una specie di uccello canoro della famiglia Mimidae, quella dei mimi e dei tordi beffeggiatori. Si trova solo a Martinica e Santa Lucia, nelle Piccole Antille nel Mar dei Caraibi. Nel 1898, presso il World Museum di Liverpool, fu scoperta una pelle unica (numero di inventario D1792 (S)). Questo esemplare era stato ottenuto nel 1850 da Edward Smith-Stanley, XIII conte di Derby, dal collezionista di uccelli Jules Verreaux ed era esposto al Liverpool Museum fin da allora. Si credeva fosse uno storno estinto del Madagascar o delle Mascarene, descritto da Henry Ogg Forbes con il nome di Necropsar leguati e disegnato dall'illustratore ornitologico John Gerrard Keulemans. Era considerato un parente stretto dello storno di Rodrigues. Un nome comune per questa presunta specie era "storno bianco delle Mascarene". Tuttavia, nell'aprile 2000, un'analisi del DNA dell'esemplare effettuata dalla Smithsonian Institution ha dimostrato che si trattava in realtà di un esemplare albino di C. g. gutturalis erroneamente identificato ed etichettato. Il tremolante grigio misura da 23 a 26 cm di lunghezza e pesa da 65 a 76,2 g. La specie ha un becco lungo e leggermente ricurvo verso il basso, più lungo nelle femmine rispetto ai maschi. Gli adulti della sottospecie nominale hanno le parti superiori di un caldo marrone grigiastro, con volto e ali leggermente più scuri. La gola e il centro del petto e dell'addome sono bianco-beige. I lati del petto sono di un marrone grigiastro più chiaro e i fianchi più marroni con una sfumatura olivastra. I giovani sono più marroni e hanno il petto maculato. C. g. macrorhyncha presenta un petto beige più grigiastro e fianchi color cannella pallido.

De grijze sidderspotlijster (Cinclocerthia gutturalis) is een zangvogel uit de familie Mimidae (spotlijsters).

Dygacz szary (Cinclocerthia gutturalis) to gatunek ptaka śpiewającego z rodziny przedrzeźniaczy (Mimidae). Występuje wyłącznie na Martynice i Saint Lucia na Małych Antylach na Morzu Karaibskim. W 1898 roku w World Museum w Liverpoolu odkryto unikalną skórkę (numer inwentarzowy D1792 (S)). Okaz ten został pozyskany w 1850 roku przez Edwarda Smitha-Stanleya, 13. hrabiego Derby, od kolekcjonera ptaków Julesa Verreauxa i od tego czasu był wystawiany w muzeum w Liverpoolu. Uważano go za wymarłego szpaka z Madagaskaru lub Maskarenów, opisanego przez Henry'ego Ogga Forbesa pod nazwą Necropsar leguati i naszkicowanego przez ilustratora ptaków Johna Gerrarda Keulemansa. Uważano go za bliskiego krewnego szpaka z Rodrigues. Potoczna nazwa tego rzekomego gatunku brzmiała „biały szpak maskareński”. Jednak analiza DNA tego okazu przeprowadzona przez Smithsonian Institution w kwietniu 2000 roku wykazała, że był to w rzeczywistości błędnie zidentyfikowany i błędnie oznaczony albinotyczny okaz C. g. gutturalis. Dygacz szary osiąga długość od 23 do 26 cm i waży od 65 do 76,2 g. Gatunek ma długi, lekko zakrzywiony ku dołowi dziób, przy czym u samic jest on dłuższy niż u samców. Dorosłe osobniki podgatunku nominatywnego mają ciepłe, szarobrązowe wierzchy ciała z nieco ciemniejszą twarzą i skrzydłami. Gardło oraz środek piersi i brzucha są płowo-białe. Boki piersi są jaśniejsze, szarobrązowe, a boki ciała bardziej brązowe z oliwkowym odcieniem. Młode osobniki są bardziej brązowe i mają cętkowaną pierś. C. g. macrorhyncha ma bardziej szarawą, płową pierś i jasnocynamonowe boki ciała.

Tremedor-cinzento (Cinclocerthia gutturalis) é uma espécie de ave da família Mimidae. Apenas pode ser encontrada: Martinique e Santa Lúcia.

Cinclocerthia gutturalis (лат.) — вид птиц семейства пересмешниковых (Mimidae). Выделяют два подвида. Распространены на Малых Антильских островах. Cinclocerthia gutturalis достигает длины 23—26 см и массы от 65 до 76,2 г. Характеризуется очень длинным, слегка изогнутым вниз клювом, относительно коротким хвостом, часто запрокинутым над спиной; крылья часто опущены, хвост резко покачивается. У взрослых особей номинативного подвида голова и верхняя часть тела тёплого серо-коричневого цвета; уздечка, кроющие перья уха и крылья темнее. Горло и средние части груди и брюха тускло-белые или светло-коричневые; бока груди и тела однотонного коричневато-серого или серовато-коричневого цвета, бока более коричневые или оливковые. Нижние кроющие перья хвоста серовато-коричневые, с беловатой окантовкой. Радужная оболочка бледно-жёлтая; клюв черноватый; ноги тёмные. Отличается от C. ruficauda главным образом более серой, менее рыжей окраской, более светлой нижней частью тела. Самцы и самки похожи по окраске оперения, но самки примерно на 3% меньше самцов по большинству линейных размеров, но клюву них на 18% длиннее. Молодые особи более коричневые, с пятнистой грудью. У подвида C. g. macrorhyncha нижняя часть тела от тускло-буровато-беловатого до бледно-серовато-бурого цвета, нижние кроющие перья хвоста и бока от бледно-коричневых до древесно-коричневых. Вокализация представлена повторяющимися нотами и фразами, от резких до мелодичных, дрожащих свистков.

Grå darrhärmtrast (Cinclocerthia gutturalis) är en fågel i familjen härmtrastar inom ordningen tättingar.