اللقلق الأسود (Ciconia nigra) أو بلاّرج أسود بالجزائر والمغرب أو السِمبِر في السودان هو طائر من الطيور الخواضة التي تنتمي لعائلة اللقلاق، تتواجد على نطاق واسع وهي تفرخ في أنحاء أوروبا الأكثر دفئًا، خاصة الشرقية والوسطى.

Čáp černý (Ciconia nigra) je zástupcem čeledi čápovitých (Ciconiidae). Je to velký, převážně černý pták s bronzovým leskem, červeným dlouhým zobákem a bílým břichem. Mezi samcem a samicí téměř není rozdíl, mláďata jsou matně hnědá s šedozeleným zobákem. Dožívá se věku přes 15 let. Tento plachý, vzácnější obyvatel horských lesů, pahorkatin a lužních lesů žije jednotlivě a velmi skrytě. Hnízdo z klacků a větví bývá schováno v lesích v korunách starých stromů nebo na skalách. Je rozšířen ve většině střední a východní Evropy a v mírnějších oblastech Asie až po Dálný východ. Evropské a západoasijské populace táhnou na zimu do střední a západní Afriky, ostatní do Indie a Číny. Živí se převážně rybami a dalšími drobnými živočichy, které loví hlavně v menších vodních tocích. Snáší obvykle 3–5 vajec, ze kterých se po měsíci líhnou mláďata s bílým prachovým peřím.

Sort stork (Ciconia nigra) er en fugl i familien af storke. Den yngler i Europa, det central og nordlige Asien, og i Sydafrika, og overvintrer på den Iberiske Halvø, i Afrika og det sydlige Asien. Sort stork, der kun er hvid på en del af undersiden, minder om den hvide stork, men er knyttet til uforstyrrede skove med sumpe og rene vandløb. Dens længde er 95-105 cm og den har et vingefang på 175-202 cm lang. Den kan leve i op til 20 år.

Der Schwarzstorch (Ciconia nigra) ist neben dem Weißstorch (Ciconia ciconia) die einzige in Europa brütende Art aus der Vogelfamilie der Störche (Ciconiidae). Das sehr große Verbreitungsgebiet reicht von der westeuropäischen Atlantikküste bis an den Pazifik in Ostasien. In Mitteleuropa ist er ein seltener, sehr verborgen lebender Brutvogel. Seit etwa 1990 wird eine leichte Tendenz zu einer Westausweitung der Brutgebiete festgestellt. Im Gegensatz zum Weißstorch ist der Schwarzstorch ein scheuer Bewohner alter, geschlossener Wälder, die Still- und Fließgewässer aufweisen. Er ist vor allem ein Fischjäger, der bevorzugt in verborgenen Waldbächen auf Nahrungssuche geht. Schwarzstörche sind anders als ihre weißen Verwandten Kulturflüchter, die sehr empfindlich auf Störungen im Brutgebiet reagieren. Ihre Horste legen sie meist im oberen Stammdrittel von Laubbäumen an, Eichen und Rotbuchen werden bevorzugt. Etwas isolierte, im Waldverbund freistehende Bäume, die einen guten An- und Abflug ermöglichen, werden oft als Horstträger gewählt. Günstig gelegene Horste werden oft viele Jahre verwendet und können respektable Ausmaße annehmen. Die meisten Schwarzstörche sind Zugvögel. Ihre Überwinterungsgebiete liegen vor allem in den Feuchtgebieten Westafrikas sowie im äquatornahen Ostafrika. Manche überwintern jedoch auch schon in Südportugal und Südspanien. Die südafrikanische Schwarzstorchpopulation zieht nicht. Die Art erscheint ab Anfang April im Brutgebiet und verlässt es Ende August/Anfang September wieder. Bei günstigen Bedingungen können Schwarstorchpaare vier Jungvögel zum Ausfliegen bringen, es wurden aber auch umfangreichere Bruten beobachtet. Trotz des sehr großen Verbreitungsgebietes werden keine Unterarten unterschieden. Die Art gilt als nicht gefährdet.

La cigüeña negra (Ciconia nigra) es una especie de ave cinconforme de la familia Ciconiidae propia de Eurasia y África. Es un ave migratoria que cría en las zonas templadas de Eurasia y el África austral y se desplaza al África tropical y el sur de Asia. Es un ave esbelta y de gran tamaño, con el plumaje de sus partes superiores, cabeza, cuello, alas y pecho es negro, y el del resto de partes inferiores es blanco; mientras que sus patas y pico son rojos.

Mustahaikara (Ciconia nigra) on kookas kattohaikaroiden sukuun kuuluva haikaralintu.

La cigogne noire (Ciconia nigra) est une espèce d'oiseaux de la famille des Ciconiidae. À peine plus petite et plus farouche que la cigogne blanche, elle peut vivre jusqu'à 20 ans. Elle se nourrit principalement d'amphibiens et d'insectes. On la rencontre en Eurasie et en Afrique, où elle fréquente les forêts profondes avec de vieux arbres et proches de zones humides.

La cicogna nera (Ciconia nigra Linnaeus, 1758) è un uccello della famiglia delle Ciconiidae.

ナベコウ（鍋鸛、Ciconia nigra）は、鳥綱コウノトリ目コウノトリ科コウノトリ属に分類される鳥類。

먹황새(black stork)는 황새과에 속하는 큰 새이다. 칼 폰 린네에 의해 그의 《자연의 체계》 10판에서 처음 기술되었다. 부리 끝에서 꼬리 끝까지 평균 95~100cm, 날개 길이는 145~155cm인 성체 먹황새는 주로 녹색 광택의 검은 깃털이 있으며, 하얀 가슴과 배, 빨간색의 눈과 부리, 다리가 있다. 널리 퍼져 있지만 흔하지 않은 종으로, 유럽 전역(주로 포르투갈과 스페인, 중부와 동부 지역)과 북극을 가로질러 태평양까지 동쪽으로 흩어져 번식한다. 유럽 개체군은 열대 사하라 이남 아프리카, 아시아 개체군은 인도 아대륙에서 월동하는 장거리 이주이다. 유럽과 아프리카 사이를 이동할 때 지중해의 넓은 범위를 건너는 것을 피하고 동쪽의 레반트, 중앙의 시칠리아 해협 또는 서쪽의 지브롤터 해협을 통해 우회한다. 고립된 비이민 개체군은 남아프리카에서 발생한다. 근연종인 홍부리황새와 달리 먹황새는 수줍음이 많고 경계심이 많은 종이다. 단독으로 또는 쌍으로 나타나는데, 주로 습지나 강, 내수면에서 볼 수 있다. 양서류, 작은 물고기, 곤충을 먹이로 하며, 일반적으로 얕은 물에서 천천히 먹이를 쫓는다. 번식용 쌍은 보통 큰 숲 나무에 둥지를 짓는데, 가장 일반적으로 낙엽이 지지만 먼 거리에서도 볼 수 있는 침엽수도 있고, 큰 바위나 산간 지역의 돌출된 가장자리에서도 볼 수 있다. 암컷은 2~5개의 회백색 알을 낳는데, 이 알들은 둥지에서 시간이 지나면 더러워진다. 부화는 32일에서 38일이 걸리고, 암수가 임무를 분담하며 알을 낳는 데는 60일에서 71일이 걸린다.

De zwarte ooievaar (Ciconia nigra) is een vogel uit de familie van de ooievaars. Hij lijkt op de ooievaar, maar is bijna geheel zwart en houdt er een veel meer verborgen leefwijze op na. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 als Ardea nigra gepubliceerd door Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.

Bocian czarny, gwarowo: hajstra (Ciconia nigra) – gatunek dużego ptaka z rodziny bocianowatych. Szeroko rozprzestrzeniony, choć nieczęsty. Lęgnie się na rozproszonych obszarach w Europie (przede wszystkim w Hiszpanii oraz centralnych i wschodnich częściach kontynentu) i Azji, na wschód po Ocean Spokojny. Bociany czarne podejmują długodystansowe migracje. Zimowiska populacji europejskiej ulokowane są w tropikalnych rejonach Afryki Subsaharyjskiej, zaś populacji azjatyckiej na subkontynencie indyjskim. Podczas wędrówek z Europy do Afryki bociany omijają Morze Śródziemne i obierają trasę wiodącą przez kraje Lewantu (na wschodzie) lub Cieśninę Gibraltarską (na zachodzie). Izolowana osiadła populacja zamieszkuje Afrykę Południową. Po raz pierwszy bociana czarnego opisał Karol Linneusz w 10. edycji Systema Naturae. Przeciętna długość ciała tego ptaka wynosi 95–100 cm, rozpiętość skrzydeł natomiast 145–155 cm. Upierzenie w większości czarne z białym spodem ciała, wyróżniają się czerwone nogi i długi, ostro zakończony czerwony dziób. W przeciwieństwie do blisko spokrewnionych bocianów białych (C. ciconia) bociany czarne są płochliwe i skryte. Przeważnie przebywają pojedynczo lub w parach, zamieszkują głównie mokradła, okolice rzek czy wód śródlądowych. Żywią się płazami, niewielkimi rybami i bezkręgowcami. Gniazda zazwyczaj umiejscowione są na dużych leśnych drzewach, przeważnie zrzucających liście, czasem zaś iglastych. Są widoczne z daleka. Zdarzają się również gniazda umiejscowione na skałach czy pod nawisami skalnymi w przypadku obszarów górskich. Samica składa od 2 do 5 jaj o szarawej skorupce. Obydwa ptaki z pary wysiadują je przez 32–38 dni. Po 60–71 dniach życia młode w pełni się opierzają. IUCN uznaje bociana czarnego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern; stan w 2021), choć jego status nie jest do końca pewny. Mimo szerokiego rozprzestrzenienia bocian czarny nigdzie nie jest liczny, a w części zasięgu jego liczebność zdaje się spadać, m.in. w Chinach, Indiach i niektórych rejonach Europy Zachodniej. Z drugiej zaś strony miejscami liczebność zwiększa się, w tym na Półwyspie Iberyjskim. Podejmowano rozmaite działania mające na celu ochronę gatunku, jak Conservation Action Plan wdrożony przez Wetlands International. Gatunek objęty jest przez listy Porozumienia regionalnego w sprawie ochrony afrykańsko-euroazjatyckich wędrownych ptaków wodnych (AEWA) oraz Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES).

A cegonha-preta (Ciconia nigra) é uma ave ciconiforme da família das cegonhas. Habita lagos, rios ou regiões alagadas rodeadas por densas florestas. A cegonha preta distribui-se, em Portugal, apenas pelas regiões mais interiores, inóspitas e isoladas. Os troços internacionais dos rios Douro, Tejo e Guadiana oferecem para esta espécie condições privilegiadas, sobretudo devido à fraca perturbação humana que aí se regista e à abundância de locais de nidificação. É um animal fortemente migrante, exceptuando-se os espécimes da Península Ibérica que são residentes.

Чёрный а́ист (лат. Ciconia nigra) — птица из семейства аистовых. Занесён в Красные книги Беларуси, Болгарии, Казахстана, Узбекистана, Украины, Таджикистана и РФ, а также отдельных её регионов (Волгоградской области, Мордовии, Саратовской области, Ивановской области, Хабаровского края, Удмуртской республики, Сахалинской области).

Svart stork (Ciconia nigra) är en fågel i familjen storkar med spridd men lokal utbredning i Europa, Asien och södra Afrika. Den är mer skogslevande och tillbakadragen än sin nära släkting vit stork. Arten förekommer huvudsakligen från östra Europa österut till Kina, men även lokalt på Iberiska halvön, i södra Afrika och på spridda lokaler i bland annat Frankrike och Belgien. Fram till mitten på 1900-talet häckade arten även i Sverige, men är numera nationellt utdöd.

Kara leylek (Ciconia nigra), çeltik kargası olarak da bilinen, leylekgiller (Ciconiidae) familyasından büyük, ince uzun yapılı, ince boyunlu, gagası uzun, ince ve koyu kırmızı renkli, uzun kırmızı bacaklı bir leylek türü.