لقلق ماجواري(Ciconia maguari) هو طائر من الطيور الخواضة التي تنتمي إلى عائلة اللقلق ، يتواجد في الأرجنتين و البرازيل و بوليفيا و كولومبيا و غويانا الفرنسية و غيانا و الباراغواي والأوروغواي و سورينام و فنزويلا وهو يتواجد بأعداد قليلة بكل من الشيلي و ترينداد وتوباغو و جزر فوكلاند والبيرو . وهي تعيش في المناطق الرطبة والشبه الرطبة والمدارية والأراضي المنخفضة والمستنقعات .

Čáp jihoamerický (Ciconia maguari) je velký druh čápa, který obývá sezónní mokřady na většině území Jižní Ameriky a vzhledem je velmi podobný čápu bílému, i když je o něco větší. Je to jediný druh svého rodu, který se vyskytuje na západní polokouli, a spolu s nesytem americkým a jabiru jedním ze tří druhů čápů žijících v Novém světě.

Der Maguaristorch (Ciconia maguari) ist ein südamerikanischer Storch. Der Maguaristorch erreicht bei einer Länge von 90 cm und einer Flügelspannweite von 120 cm ein Gewicht von 3,5 kg. Das Gefieder ist vorwiegend weiß mit schwarzen Schwungfedern. Vom ähnlichen Weißstorch unterscheidet er sich durch den schwarzen gegabelten Schwanz, den beim Altvogel blau-grauen Schnabel, die um die Augen rötlich-orange nackte Haut und die weiße Iris. In Gefangenschaft wurde das älteste Tier mehr als 20 Jahre alt. Der Maguaristorch lebt in Südamerika, östlich der Anden von Venezuela bis Argentinien in Feuchtgebieten und auf landwirtschaftlichen Flächen. Der Maguaristorch ernährt sich von Fischen, Fröschen, Krebsen, kleinen Nagetieren, Schlangen, Wasserinsekten und anderen Wirbellosen.

La cigüeña maguari, tuyango, cigüeña americana, tabuyayá, pillo o gabán peonío (Ciconia maguari) es una especie de ave ciconiforme de la familia Ciconiidae nativa de América del Sur. Es un ave de gran tamaño; alcanza los 130 cm de largo, desde el pico hasta la punta de la cola, y 85 cm de altura de pie, con poco dimorfismo sexual. Es de color blanco, con la cabeza, el cuello y el pecho con reflejos grises. Las plumas primarias y secundarias del ala, así como las supracaudales, son de color negro y tornasoladas. La cola es también negra. Parte de la cara es desnuda, de color rojo. El pico es largo, cónico y robusto, de color verde azulado en la parte posterior y rojo violáceo en la parte anterior. Las patas son rojas. En la temporada de celo, los colores de las partes desnudas se avivan. El juvenil es de color oscuro, con la cola blanquecina, y pico y patas negros; a medida que crecen el plumaje se va aclarando. Los pichones son negros, con la región gular amarilla. Es gregaria, formando bandadas no muy numerosas por lo general, aunque a veces pueden alcanzar cientos de individuos en temporada de sequía. Vuelan a gran altura, describiendo círculos ayudadas por las corrientes térmicas. Entre junio y noviembre es la temporada de purga. Construyen un nido en forma de plataforma, de 1,20 a 1,30 m de diámetro externo y 45 cm internamente, que fabrican con tallos de ciperáceas y otros juncos; lo levantan al borde de las aguas o en regiones semianegadas, como esteros y bañados. Ponen en días alternos hasta 3 huevos blancos, elípticos u ovoides, de hasta 75 x 54 mm de tamaño. Los pichones nacen poco desarrollados, y son nidícolas durante algunas semanas. Los padres los alimentan con pececillos y otras piezas de pequeño tamaño.

La Cigogne maguari (Ciconia maguari) est une espèce d'oiseaux de la famille des Ciconiidae. C'est le seul membre du genre Ciconia en Amérique tropicale. Selon la classification de référence du Congrès ornithologique international (version 15.2, 2026), c'est une espèce monotypique (non subdivisée en sous-espèces). Elle possède un plumage blanc et noir, un bec gris terminé par une pointe rouge et un lore rouge également. Comme les autres Ciconiidae, elle fréquente les zones marécageuses et y capture poissons, amphibiens et petits reptiles. Cet oiseau fréquente les régions humides d'Amérique du Sud (llanos, Pantanal, plateau des Guyanes en particulier).

La cicogna maguari (Ciconia maguari, Gmelin 1789) è un uccello della famiglia dei Ciconiidae dell'ordine dei Ciconiiformi. Vive in Argentina, Bolivia, Brasile, Colombia, Guyana francese, Guyana, Paraguay, Suriname, Uruguay e Venezuela. È una visitatrice occasionale di Cile, Trinidad, Isole Falkland e, forse, del Perù. I suoi habitat sono le praterie inondate temperate e tropicali, le paludi e le aree da pascolo. Più grande della cicogna bianca (Ciconia ciconia), è lunga 110–120 cm e il maschio può raggiungere i 4,2 kg di peso; le femmine, più piccole, pesano 3,8 kg.

エンビコウ（燕尾鸛、学名：Ciconia maguari）は、コウノトリ目コウノトリ科に分類される鳥類の一種である。別名シロエンビコウ。

매구아리황새(Maguari stork)는 남아메리카 대부분의 계절 습지에 서식하는 대형 황새 종으로, 외형은 홍부리황새와 매우 비슷하지만 약간 더 크다. 이 황새는 신대륙에서 발견되는 유일한 종으로, 숲황새와 검은머리황새 함께 신대륙에서 발견되는 유일한 세 가지 황새 종 중 하나이다.

De magoeari (Ciconia maguari) is een Zuid-Amerikaanse ooievaar.

Bocian sinodzioby (Ciconia maguari) – gatunek dużego ptaka z rodziny bocianów (Ciconiidae), zamieszkujący Amerykę Południową. Nie wyróżnia się podgatunków. Nie jest zagrożony. Wygląd Ma prosty, szary dziób z ciemnoczerwoną końcówką. Nogi i stopy czerwone. Naga jasnoczerwona skóra wokół oczu i na kantarku. Reszta upierzenia biała, z wyjątkiem ogona, dolnej części grzbietu, dużych pokryw skrzydłowych i lotek, które są czarne. Tęczówka jasnożółta. Samice upierzeniem przypominają samce. Rozmiary Długość ciała 97–110 cm. Rozpiętość skrzydeł 150–180 cm. Średnia masa ciała: samce 4,2 kg, samice 3,8 kg. Zasięg, środowisko Głównie spotkać go można na wschód od Andów – od Kolumbii, Wenezueli, Gujany i północnej Brazylii po środkową Argentynę. Sporadycznie zalatuje z Argentyny do Chile nad Andami. Zamieszkuje tereny otwarte, głównie na nizinach. W Boliwii spotykany do 2500 m n.p.m. Zachowanie Zwykle spotykany w grupach lub samotnie, czasami z innymi gatunkami. Bardzo często krąży w powietrzu. Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje bociana sinodziobego za gatunek najmniejszej troski (LC, least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny ze względu na brak istotnych zagrożeń czy dowodów na spadki liczebności.

O maguari (nome científico: Ciconia maguari), também chamado de cauanã, cauauá, cauauã, cegonha, jaburu-moleque, joão-grande, mauari, tabujajá, tapucaiá e tubaiaiá, é uma ave ciconiiforme da família dos ciconiídeos (Ciconiidae). É muito semelhante em aparência à cegonha-branca (Ciconia ciconia), embora um pouco maior. É a única espécie de seu gênero a ocorrer no Novo Mundo e é uma das três únicas espécies de cegonha do Novo Mundo, juntamente com a cabeça-seca (Mycteria americana) e o jaburu (Jabiru mycteria).

Американский аист (лат. Ciconia maguari) — южноамериканская птица из семейства аистовых. Американский аист достигает длины 90 см, размах крыльев составляет 120 см, а вес 3,5 кг. Оперение преимущественно белое с чёрными рулевыми перьями. Он отличается от похожего белого аиста чёрным вилочковым хвостом, сине-серым клювом (у старых птиц), красновато-оранжевым участком кожи вокруг глаз и белой радужиной. В неволе птицы живут более 20 лет. Американский аист живёт в Южной Америке, к востоку от Анд от Венесуэлы до Аргентины во влажных областях и на сельскохозяйственных угодьях. Американский аист питается рыбами, лягушками, раками, мелкими грызунами, змеями, водными насекомыми и другими беспозвоночными.

Maguaristork (Ciconia maguari) är en fågel i familjen storkar, den enda arten av släktet Ciconia i Sydamerika. Beståndet anses vara livskraftigt.

Ciconia maguari leylekgiller (Ciconiidae) familyasından Güney Amerika'da yaşayan büyük ve uzun bacaklı bir kuş türü. En yakın akrabası Ciconia ciconia'dan (leylek) daha büyük olan bu türün boyu 114 ila 132 cm arasındadır. Kanat açıklığı 160 ila 180 cm arasında olan C. maguari'nin ağırlığı da 3,4 ila 4,54 kg arasındadır. Erkekler dişilerden biraz daha büyük yapılıdır. Arjantin, Bolivya, Brezilya, Kolombiya, Fransız Guyanası, Guyana, Paraguay, Surinam, Uruguay ve Venezuela'da bulunur. Şili, Trinidad, Falkland Adaları ve muhtemelen Peru'da rastlantısal konuktur. Ilıman otlaklarda, sulaklanlarda ve bataklıklarda yaşar.