نورس الأنديز (الاسم العلمي: Larus serranus) (بالإنجليزية: Andean Gull) هو نوع من الطيور يتبع جنس النورس من الفصيلة النورسية.

Racek andský (Chroicocephalus serranus) je malým až středně velkým jihoamerickým druhem racka z rodu Chroicocephalus, hnízdící ve vysokých polohách And. Racek andský připomíná na první pohled vzdáleně příbuzného racka chechtavého, má však zcela odlišnou kresbu křídel. Dospělí ptáci mají tmavohnědou hlavu s bílými srpky nad a pod okem, bílé břicho a ocas a šedý hřbet. Křídla jsou šedá, ruční letky bílé s černými špičkami a rozsáhlými bílými skvrnami před špičkou krajních tří letek. Nohy a zobák jsou tmavě červené. V prostém šatu se kresba na hlavě redukuje na tmavou skvrnu za okem. Mladí ptáci se podobají dospělým v prostém šatu, mají však rozsáhlejší tmavou kresbu křídla a tmavohnědé ruční krovky, loketní letky a pásku na ocase. Racek andský hnízdí na horských jezerech vysokých And od Ekvádoru přes Peru po Bolívii, Chile a severozápadní Argentinu. Mnoho ptáků zůstává v zimě v Andách, část táhne zimovat na tichooceánské pobřeží Jižní Ameriky od Ekvádoru po Valparaiso (Chile). Nehnízdící ptáci zde zůstávají po celý rok.

Die Andenmöwe (Chroicocephalus serranus, Syn.: Larus serranus) ist eine mittelgroße, schwarzköpfige Möwenart, die an Andenseen zwischen Nord-Ecuador und Nord-Chile brütet und in weiten Gebieten der südamerikanischen Pazifikküste überwintert. Die Andenmöwe ist mit 44–48 cm Körperlänge etwas größer als eine Sturmmöwe. Die Geschlechter unterscheiden sich nicht. Im Brutkleid zeigt die Art eine glänzend schwarze Kopfkappe, aus der ein weißer, vorn unterbrochener Augenring deutlich hervorsticht. Hals und Nacken sind bis auf den vorderen Rücken weiß. Die ebenfalls weiße Unterseite kann leicht rosa überhaucht sein. Mantel und Oberflügel sind hellgrau. Das Muster der Handschwingen ist unverwechselbar. Der distale Teile des Handflügels ist überwiegend weiß. Über die äußeren drei Handschwingen, die schwarze Spitzen tragen, verläuft ein schwarzes Mittelband. Die inneren Handschwingen zeigen schwarze Subterminalfelder und weiße Spitzen. Besonders charakteristisch ist das Muster von der Unterseite: hier wirkt der distale Teil des Flügels nahezu schwarz mit einem fast halbkreisförmigen weißen Spiegel auf den äußeren Handschwingen. Schnabel, Füße und Beine sind schwärzlich mit dunkel rötlichem Anflug. Die Iris ist braun. Im Winterkleid fehlt die schwarze Kopfkappe. Der Kopf ist bei einigen Exemplaren oberseits streifig; vor dem Auge und auf den hinteren Ohrdecken befinden sich schwarze Flecken. Im Jugendkleid sind Oberkopf, Hals und vorderer Rücken bräunlich gesprenkelt. Der Handflügel weist ein komplexes, schwarz-weißes Muster auf und die Armschwingen sind braun. Beine und Füße sind ebenfalls braun. Der Schwanz trägt eine schwarze Subterminalbinde, die auch noch bei Einjährigen erhalten bleibt.

La gaviota andina, chülle en mapudungun, (Chroicocephalus serranus) es una especie de ave Charadriiforme de la familia Laridae. El macho adulto es blanco, con un parche negro sobre los oídos y un borde negro rodeando los ojos y con las puntas de las alas negras. Tiene las patas y el pico de color rojo oscuro. En la época reproductiva la cabeza del macho se torna negra con medias lunas blancas detrás de los ojos. La gaviota andina es la única gaviota que se encuentra en la sierra.[cita requerida] Generalmente se le ve en grupos chicos, usualmente cerca del agua pero vuela sobre páramos y quebradas. Se alimenta de insectos que atrapa en sembradíos y praderas, también de insectos que atrapa al vuelo y en basurales. Habita en lagunas, ríos y bofedales entre los 3000 a 4500 m s. n. m., pero en invierno puede bajar a zonas de 2000 m s. n. m. o inclusive al nivel del mar. Anida en colonias dispersas y aisladas, a veces cercanas a lagunas pequeñas y alejadas. Su distribución es desde el norte de Ecuador, por toda la sierra peruana, el oeste de Bolivia y el norte de Chile hasta el noroeste de la Argentina. La población total se estima en 50.000 parejas.

Andienlokki (Larus serranus, myös Chroicocephalus serranus) on eteläamerikkalainen lokkilaji. Sen elinympäristöä ovat Andien järvet sisämaassa Ecuadorin pohjoisosista Chilen pohjoisosaan, läntiseen Boliviaan ja Argentiinan pohjoisosiin. Laji talvehtii Tyynenmeren rannikolla, lähinnä Chilen eteläosissa. Andienlokin holotyypin kuvaili Johann Jakob von Tschudi Junínista Perusta vuonna 1844.

La Mouette des Andes (Chroicocephalus serranus) est une espèce d'oiseaux Charadriiformes de la famille des Laridae. Selon la classification de référence du Congrès ornithologique international (version 15.2, 2026), c'est une espèce monotypique (non subdivisée en sous-espèces). La Mouette des Andes mesure entre 44 et 48 cm pour un poids moyen de 478 g. Sa poitrine est teintée de rose, son bec et ses pattes rouge foncé. Les immatures ont le dessus de la tête, le cou et le manteau tacheté de brun. Elle niche au bord des lacs des Andes. Elle se nourrit entre autres d'œufs de vers, d'insectes.

Il gabbiano delle Ande (Chroicocephalus serranus, Tschudi 1844) è un uccello della famiglia dei Laridi.

De Andesmeeuw (Chroicocephalus serranus, synoniem: Larus serranus) is een vogel uit de familie Laridae (meeuwen).

Mewa andyjska (Chroicocephalus serranus) to gatunek z podrodziny mew (Larinae) w obrębie rodziny mewowatych (Laridae). Występuje w Argentynie, Boliwii, Chile, Kolumbii, Ekwadorze i Peru. Mewa andyjska osiąga od 42 do 48 cm długości i waży około 480 g, będąc jednym z większych przedstawicieli swojego rodzaju. Obie płcie wyglądają tak samo. Dorosłe osobniki w szacie godowej mają lśniącą czarną maskę z białym półksiężycem za okiem oraz głównie białe ciało z szarym grzbietem i czasem różowawym nalotem na spodzie. Ogon jest biały. Wierzchnia strona skrzydeł jest głównie szara z naprzemiennym biało-czarnym wzorem na lotkach pierwszorzędowych. Spodnia strona skrzydeł jest jasnoszara z czarniawą zewnętrzną połową, z wyjątkiem dużych białych „luster” na trzech zewnętrznych lotkach. Dziób, nogi i stopy są czarnobrązowe z czerwonawym odcieniem, a tęczówka brązowa. Dorosłe osobniki w szacie spoczynkowej mają białą głowę i czarniawe nogi. Mewa andyjska osiąga dorosłe upierzenie w drugim roku życia. W pierwszym roku życia głowa jest częściowo nakrapiana czernią, skrzydła mają złożony czarno-biały wzór, a na końcu ogona znajduje się czarna pręga.

Guincho-andino ou gaivota-andina (Chroicocephalus serranus) é uma espécie de ave da família Laridae. Pode ser encontrada nos seguintes países: Argentina, Bolívia, Chile, Colômbia, Equador e Peru. Os seus habitats naturais são: rios, lagos de água doce, sapais e pastagens.

Андская чайка (лат. Chroicocephalus serranus) — вид птиц из семейства чайковых (Laridae). Ранее относилась учёными к роду Larus. Распространена в Андах на территории Аргентины, Боливии, Чили, Колумбии, Эквадора и Перу. Гнездится в горных районах, что необычно для чайки. Длина тела 45—48 см, что делает андскую чайку наиболее крупной черноголовой чайкой в обеих Америках. Также это крупнейший вид рода Chroicocephalus. Окраска птиц: тёмный капюшон, спина бледно-серая, чёрно-белый узор оперения. Гнездится в горах, на высотах от 3000 м над уровнем моря. В районах с суровой зимой чайки на зиму мигрируют в более низкие места, иногда вплоть до морского побережья. Группы андских чаек часто встречают на юге Перу и севере Чили, но где гнездятся данные птицы не установлено. На плато Альтиплано гнездятся на высоте 4000 м над уровнем моря, а в южной Аргентине — 2000 м над уровнем моря. Гнездятся малыми группами, иногда просто парами, предпочитая берега небольших водоёмов. В отличие от других чаек сходных размеров, достигают половой зрелости в два, а не в три года. Основу рациона составляют насекомые и черви. Чайки могут ловить и летающих насекомых, а также кормятся мусором, если он доступен.

Andinsk mås (Chroicocephalus serranus) är en sydamerikansk fågel i familjen måsfåglar inom ordningen vadarfåglar som olikt andra måsar i området häckar i höglänta bergssjöar.