خِرْدِيل فيرجينية أو مبذول أو شائع هو طائر متوسط الحجم شفقي أو طائر ليلي من الأمريكتين ضمن جنس الخرديل وفصيلة السبد، والذي يُميَّز عن غيره من تغريده وصوته. يألف حواشي الأحراج وضفاف الأنهر والحقول المزروعة ويرتاد المدن في الليل حيث يكثر الفراش والبعوض حول الأنوار الساطعة. جسمه معتدل يطول نحو ٢٣ سم. ثوبه إلى الطحلة السمراء يعلوها تجذيع أبيض ورقشة شهباء. حدقة عينه كستينة اللون. سباله معتدل الكثافة والطول. منقاده واسع الشدق منعقف البهرة. جناحه مستطيل ذلق. ذنبه فارق الطرف. طيرانه خفيف الحركة سريعها، يجيد التحليق والتصعيد والانقضاض. قوته الحشرات المختلفة من أي رتبة كانت. عشه أفحوص يدبره في التربة بين الأعشاب. الأنثى تضع من بيضتين إلى ثلاث بيضات تحضنها بمناوبة الذكر نحو ١٨ يومًا.

Die Falkennachtschwalbe (Chordeiles minor), auch Nachtfalke genannt, ist einer der bekanntesten amerikanischen Sommervögel. Sie ist berühmt für ihre Sturz- und Zickzackflüge.

El atajacaminos común (Chordeiles minor), también conocido como añapero yanqui​ , añapero boreal, añapero migratorio, añapero zumbón, añapero común, aguaitacamino común, aguaitacamino migratorio, chotacabras migratorio, chotacabras zumbón, querebebé migratorio, gallina ciega boreal, pucuyo común, añapero, yanqui y otros nombres, , es un ave Caprimulgiforme de la familia Caprimulgidae propia de América. El nombre científico de esta especie, minor ("menor"), puede causar confusión. Originalmente esta especie se puso en el género Caprimulgus, y es de hecho más pequeña que algunos otros miembros de ese género, como Caprimulgus vociferus. Sin embargo, cuando se movió al género Chordeiles, resultó ser más grande que el atajacaminos menor (Chordeiles acutipennis).

Isohaukkakehrääjä (Chordeiles minor) on amerikkalainen kehrääjälintu.

L’Engoulevent d'Amérique, Engoulevent commun ou Engoulevent mange-maringouins (Chordeiles minor) est une espèce d'oiseau qui se trouve de l'extrême sud du Canada à l'Amérique du Sud (à l'exception du sud du continent). L'espèce était autrefois connu sous le nom de Chordeiles virginianus.

アメリカヨタカ（亜米利加夜鷹、学名：Chordeiles minor）は、鳥類の一種。

De Amerikaanse nachtzwaluw (Chordeiles minor) is een vogel uit de familie van de nachtzwaluwen (Caprimulgidae) die voorkomt in de Nieuwe Wereld.

Lelczyk mały (Chordeiles minor) − gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny lelkowatych (Caprimulgidae). Wygląd Długie, ostro zakończone skrzydła, białe lusterko na lotkach I rzędu. Wierzch ciała w plamki, spód w prążki; na gardle widoczna biała półobroża, przed końcem ogona biała, kontrastowa przepaska. Samce szaro-czarne, samice brązowawe, z płową półobrożą i lusterkiem, nie mają białej przepaski na ogonie. Młode mogą być bez półobroży. Rozmiary długość ciała: 22–24 cm rozpiętość skrzydeł: 53–57 cm masa ciała: 65–98 g Zasięg, środowisko Tereny otwarte i luźne zadrzewienia w całej Ameryce Północnej, poza skrajnie północnymi obszarami. Zimuje w północnej i środkowej Ameryce Południowej. Zachowanie Żeruje wieczorem oraz w nocy; obecność zdradza głosem. Podczas dnia odpoczywa, siedząc wzdłuż konarów drzew, na słupach ogrodzeniowych i dachach. Systematyka Dawniej uznawany za jeden gatunek z lelczykiem antylskim (C. gundlachii). Wyróżnia się 9 podgatunków C. minor: C. m. minor (J.R. Forster, 1771) – środkowa i południowa Kanada oraz środkowe i wschodnie USA C. m. hesperis Grinnell, 1905 – południowo-zachodnia Kanada i zachodnie USA C. m. sennetti Coues, 1888 – południowo-środkowa Kanada oraz środkowe i północno-środkowe USA C. m. howelli Oberholser, 1914 – zachodnio-środkowe USA C. m. henryi Cassin, 1855 – południowo-zachodnie USA i północno-środkowy Meksyk C. m. aserriensis Cherrie, 1896 – południowo-wschodni Teksas (południowo-środkowe USA) i północno-wschodni Meksyk C. m. chapmani Coues, 1888 – południowo-wschodnie USA C. m. neotropicalis Selander & Alvarez del Toro, 1955 – wschodni i południowy Meksyk C. m. panamensis Eisenmann, 1962 – Belize i Honduras do Panamy. Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje lelczyka małego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała liczebność światowej populacji na 23 miliony dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy.

Noitibó-norte-americano ou bacurau-norte-americano (Chordeiles minor) é uma espécie migratória de bacurau que mede cerca de 23 cm de comprimento e recebe seu nome popular pelo fato de migra da América do Norte até a Argentina. Tais aves possuem garganta e asas barradas de branco, e uma larga faixa dessa cor entre a base e a extremidade das asas. Também são conhecidas pelo nome de bacurau-de-bando. Normalmente escuro (cinza, preto e marrom), exibindo coloração críptica e padrões intrincados, este pássaro é difícil de detectar a olho nu durante o dia. Outrora aéreo, com seu voo flutuante mas errático, esse pássaro é o mais conspícuo. A característica mais notável deste insetívoro aéreo é seu pequeno bico, que desmente a maciça de sua boca. Alguns afirmam ter semelhanças de aparência com as corujas . Com sua postura horizontal e pernas curtas, o gavião-noturno comum não viaja com frequência no solo, preferindo empoleirar-se na horizontal, paralelo aos galhos, em postes, no solo ou no telhado. Os machos desta espécie podem empoleirar-se juntos, mas a ave é principalmente solitária. O Nighthawk comum mostra variabilidade no tamanho do território. Este caprimulgídeo tem uma cabeça grande e achatada com olhos grandes; no bico, faltam cerdas rictais. O bacurau-norte-americano tem asas longas e delgadas que em repouso se estendem além de uma cauda talhada. Há barreiras visíveis nas laterais e no abdômen, também manchas brancas nas asas. O bacurau-norte-americano mede 22 a 25 centímetros de comprimento, exibe uma envergadura de 51 a 61 centímetros, pesa de 55 a 98 gramas e tem um tempo de vida médio de 4 a 5 anos.

Виргинский сумеречный козодой (лат. Chordeiles minor) — ночная птица из семейства настоящих козодоев.

Större falknattskärra (Chordeiles minor) är en nord- och centralamerikansk fågel i familjen nattskärror.