Štítonos světlezobý (Chionis albus), známý také jako štítonos větší, je jedním ze dvou druhů čeledi štítonosovitých. Většinu času tráví na zemi a je jediným suchozemským ptákem původem z antarktického kontinentu.

Der Weißgesicht-Scheidenschnabel (Chionis alba) ist eine Vogelart aus der Familie der Scheidenschnäbel, einer kleinen Familie, die nur zwei Arten umfasst. Ungewöhnlich für einen Vogel aus der Ordnung der Regenpfeiferartigen sind der plumpe Körperbau und die im Verhältnis zum Körper kurzen Beine, so dass der Weißgesicht-Scheidenschnabel an ein Huhn erinnert. Die Art brütet auf einigen Inseln der Subantarktis, nördlich des südlichen Polarkreises.

La paloma antártica, picovaina de Malvinas y picovaina nival, Chorlo gigante, Chirlote blanco antártico, Pico de estuche o pico envainado blanco (Nombre científico: Chionis albus) es una especie de ave Charadriiforme de la familia Chionidae. Es un ave carroñera que habita en las regiones subantárticas de América del Sur (Chile y Argentina), así como en la Península Antártica. Aunque se les llama palomas por su aspecto general y su modo de volar, en realidad es que no corresponden a la familia Columbidae sino a la familia Chionidae, a este grupo solo la conforman dos representantes, las que habitan en la Zona Antártica bajo América (Chionis albus), y las que habitan en la Antártica bajo el Océano Índico (Chionis minor).

Keltatuppinokka, aikaisemmalta nimeltään valkotuppinokka (Chionis alba, syn. C. albus) on Etelämantereen tuntumassa elävä rantalintu.

Le Chionis blanc (Chionis albus) est une espèce d'oiseaux Charadriiformes de la famille des Burhinidae. Cet oiseau mesure jusqu'à 41 cm. Cet oiseau niche à travers la Terre de Graham et les îles Orcades, Shetland et Géorgie & îles Sandwich du Sud ; il hiverne aux îles Malouines et sur les côtes de Patagonie.

Il chione bianco (Chionis albus, Gmelin 1789), è un uccello della famiglia dei Chionidae. Lunghezza : 35 cm circa Covata : 2-4 uova Durata dell'incubazione: 30 giorni circa. I piccoli lasciano il nido due settimane dopo la nascita. Questo uccello nidifica nella Penisola Antartica, sulle Shetland Australi, sulle Isole Orcadi Meridionali, nella Georgia del Sud e probabilmente anche sulle Sandwich Australi dove però la nidificazione non ha conferme. Migra a nord fino alla Terra del Fuoco, in Patagonia e sulle Isole Falkland. Alcuni esemplari si spingono anche più a nord, in Uruguay, nel Brasile meridionale e sull'Isola di Sant'Elena.

サヤハシチドリ（鞘嘴千鳥、学名 Chionis albus）は、チドリ目サヤハシチドリ科サヤハシチドリ属の1種の海鳥である。 チドリと総称されるチドリ科とは、同目同亜目だが別科である。ナンキョクバト（南極鳩）とも言うが、ハトとの類縁関係は薄い。

De zuidpoolkip (Chionis alba) is geen hoen, maar een verwant van de kieviten en plevieren, vogels uit de orde steltloperachtigen. In tegenstelling tot de meeste vogelsoorten in dat gebied, verblijft de zuidpoolkip praktisch permanent op het land (terwijl de meeste andere vogelsoorten daar een groot deel van hun bestaan op open zee leven).

Pochwodziób żółtodzioby, pochwodziób biały (Chionis albus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny pochwodziobów (Chionidae). Występuje w południowej części Ameryki Południowej, Antarktyce i na wyspach subantarktycznych. Nie jest zagrożony. Pochwodziób żółtodzioby jest średniej wielkości ptakiem, mierzy od 34 do 41 cm, rozpiętość skrzydeł to 75–80 cm, a masa ciała dorosłego osobnika to 460–810 g. Z sylwetki przypomina gołębia lub kurę, lata podobnie do gołębi. Upierzenie dorosłych jest jednolicie białe. Dziób ma czarny koniec i żółtą nasadę, jego rogowa pochewka jest zielonkawa. Skóra wokół oczu jest bladożółta, przydatki głowowe są różowe. Palce nóg nie mają błony pławnej. Gatunek rozmnaża się na Półwyspie Antarktycznym i na wyspach wokół Morza Scotia – Szetlandach Południowych, Orkadach Południowych, Georgii Południowej i prawdopodobnie na Sandwichu Południowym. Poza sezonem lęgowym migruje na Falklandy, Ziemię Ognistą i do Patagonii, niektóre ptaki zapuszczają się też dalej na północ. Zalatuje do Urugwaju i Brazylii, a także na Tristan da Cunha, a nawet do Afryki Południowej. Ptaki te są wszystkożerne. Jedzą kryla, ryby, kałamarnice i inny pokarm podkradany pingwinom oraz kormoranom. Zjadają także ich jaja i małe pisklęta. Nękają pingwiny także po to, aby te zwróciły pokarm. Poza sezonem rozrodczym szukają pokarmu najczęściej pośród wyrzuconych na brzeg glonów, w trawach tussock, na nadbrzeżnych łąkach i terenach podmokłych. W lecie, gdy rozmnażają się płetwonogie, pochwodzioby zjadają ich martwe noworodki, dziobią rany zwierząt, jedzą łożyska, a obserwowano nawet, jak próbowały pożreć pępowinę wciąż połączoną z ciałem młodej foki. Nie gardzą też odchodami płetwonogich. Ze względu na zwyczaje żywieniowe, ptaki spędzają dużo czasu na oczyszczaniu piór.

Bico-de-bainha-antárctico ou pomba-antártica-branca (Chionis albus) é uma espécie de ave da família Chionididae. Popularmente é também conhecida como pomba-antártica, embora este nome seja tecnicamente incorrecto, uma vez que esta ave não é aparentada aos Columbiformes. O bico-de-bainha-antárctico é uma ave de porte médio, medindo aproximadamente 39 de comprimento. Apresenta plumagem totalmente branca e pele nua rosada abaixo do olho e na base do bico. O bico é curto e firme, de coloração esverdeada e preto na ponta, com um revestimento caloso rosado na base. As patas são azuis-cinzentas e os pés são desprovidos de membranas, mas possibilitam à pomba-antártica nadar bem quando necessário. Habita terras próximas da água, como praias e regiões litorâneas. Durante o inverno austral, grande parte migra das costas das Malvinas e Terra do Fogo para regiões mais quentes ao norte, podendo atingir a região costeira do Uruguai. As aves que não se encontram na fase de reprodução permanecem o ano todo na região da Terra do Fogo. Alimenta-se de carniça, particularmente do produto regurgitado por pinguins e cormorões. Come também fezes de focas, podendo ainda roubar ovos de outras aves.

Бе́лая ржа́нка (лат. Chionis albus) — птица из семейства белых ржанок Chionidae, которое включает только два вида. Длина тела от 34 до 41 см, масса варьирует от 460 до 780 г. Размах крыльев от 74 до 84 см. Половой диморфизм отсутствует. Самцы немного крупнее самок. Оперение полностью белое, крылья небольшие, лапы короткие. Типично для белых ржанок быстрое передвижение по земле, во время которого они так же, как голуби, кивают головой. Распространены белые ржанки в Антарктике (остров Южная Георгия, Южные Оркнейские острова, Южные Шетландские острова, Антарктический полуостров). Птицы гнездятся на каменистых побережьях, обычно в колониях пингвинов. Всеядные птицы, клептопаразиты. Часто крадут у пингвинов криль и рыбу, а также их яйца и птенцов. Кроме того, они питаются падалью, фекалиями, беспозвоночными, а также отходами жизнедеятельности человека.

Gulnäbbad slidnäbb (Chionis albus) är en fågel i familjen slidnäbbar inom ordningen vadarfåglar, den enda landlevande fågeln som är endemisk för Antarktis.

Büyük kıngaga (Chionis albus), kıngagagillerin iki türünden biri. Genellikle kara üzerinde yaşar. Antarktika'nın tek karada yaşayan kuşudur. Bir Büyük kıngaga, aşağı yukarı 380–410 mm uzunluğundadır ve 760–800 mm kanat genişliğiyne sahiptirler. Pembe siğil yüzleri hariç saf beyaz renktedirler (Chionis albus, "kar beyaz" anlamına gelmektedir). Büyük kıngagalar, Antarktika, Scotia Arc, Güney Orkney Adaları ve Güney Georgia gibi güney bölgelerde yaşarlar. Kışları güneyden daha kuzey bölgelere göç ederler. Büyük kıngagaların perde ayakları yoktur ve yiyeceklerini karada bulurlar. Hepçil, leşçil ve kleptoparazitlerdir. Penguenlerin krillerini ve balıklarını çalarlar ve bazen de yumurtlarını ve tüyleri henüz çıkmamış yavrularını yerler. Leş, dışkı ve omurgasız hayvanları ve varsa insan artıklarını yerler. Pygoscelis antarcticus türü penguenlerin bağırsaklarında yaşayan Şeritler'i de yedikleri bilinmektedir.

白鞘嘴鷗（学名：Chionis albus），或稱雪鞘嘴鷗，是兩種鞘嘴鷗的其中一種。它通常都在地表上被發現，而不是樹上。它是南極唯一的永久陸棲鳥。其种加词“albus”意为“白色的”。