The cattle egrets (formerly genus Bubulcus) are a cosmopolitan clade of herons (family Ardeidae) in the genus Ardea found in the tropics, subtropics, warm temperate, and increasingly in cooler temperate zones. As currently treated, the clade contains two species, the western cattle egret and the eastern cattle egret, although some authorities (particularly in the past) regarded them as a single species. Despite the similarities in plumage to the egrets of the genus Egretta, they have recently been found to be genetically embedded within the genus Ardea, and are now included there. Originally native to parts of Asia, Africa, and southernmost Europe, the two species have undergone rapid expansion in their distribution and have successfully colonised much of the rest of the world in the last century.
They are white birds adorned with buff plumes in the breeding season. They nest in colonies, usually near bodies of water and often with other wading birds. The nest is a platform of sticks in trees or shrubs. Cattle egrets exploit drier and open habitats more than other heron species. Their feeding habitats include seasonally inundated grasslands, pastures, farmlands, wetlands, and rice paddies. They often accompany cattle or other large mammals, catching insect and small vertebrate prey disturbed by these animals. Some populations are migratory and others show postbreeding dispersal.
Adult cattle egrets have few predators, but birds or mammals may raid their nests, and chicks may be lost to starvation, calcium deficiency, or disturbance from other large birds. Cattle egrets maintain a special relationship with cattle, which extends to other large grazing mammals; increased human livestock farming is believed to be a major cause of their suddenly expanded range. Cattle egrets remove ticks and flies from cattle and consume them. This benefits both organisms, but it has been implicated in the spread of tick-borne animal diseases.
Translated Descriptions (12)
ar
wikipedia
بلشون القطعان أو بلشون الماشية أو أَبو قِرْدَان أو بلشون البقر (باللاتينية: Bubulcus ibis)، أو ابن الماء هو جنس من البلشونيات (عائلة البلشونية) ذو انتشار عالمي ويعيش في المناطق المدارية وشبه المدارية والمناطق الدافئة ذات المناخ المعتدل. وفقًا لقائمة الطيور الصادرة عن IOC، يتضمن هذا الجنس نوعين: بلشون القطعان الغربي وبلشون القطعان الشرقي، على الرغم من أن بعض المصادر تعتبرهما نوعًا واحدًا. وبالرغم من التشابه في الريش مع بلشونات جنس إجريتا، إلا أن بلشون القطعان يرتبط بشكل أوثق ببلشونات جنس أرديا. وعلى الرغم من أن موطنه الأصلي كان في أجزاء من آسيا وأفريقيا وأوروبا، فقد شهد هذا الطائر توسعًا سريعًا في نطاق انتشاره واستطاع الإستعمار (علم الأحياء) جزء كبير من بقية أنحاء العالم خلال القرن الماضي.
تُعد طيورًا بيضاء مزينةً بريشات بلون البني الفاتح خلال موسم التكاثر. وتبني أعشاشها في مستعمرات، عادةً بالقرب من المسطحات المائية وغالبًا مع طيور الطائر المائي الأمريكي الأخرى. ويكون عش الطائر عبارة عن منصة من العصي فوق الأشجار أو الشجيرات. ويستغل بلشون القطعان البيئات الجافة والمفتوحة أكثر من غيره من أنواع البلشون. وتشمل موائل تغذيته الأراضي العشبية التي تغمرها المياه موسميًا، والمراعي، والأراضي الزراعية، والمناطق الرطبة، وحقول الأرز. وغالبًا ما يرافق القطعان أو الثدييات الكبيرة الأخرى، حيث يصطاد الحشرات والفرائس الصغيرة الفقارية التي تحركها هذه الحيوانات. وتُعد بعض التجمعات مهاجرة بينما يظهر البعض الآخر تشتتًا بعد فترة التكاثر.
يواجه بلشون القطعان البالغ عددًا قليلاً من المفترسات، إلا أن الطيور أو الثدييات قد تهاجم أعشاشه، وقد يفقد الفراخ بسبب الجوع أو نقص الكالسيوم أو الإزعاج من الطيور الكبيرة الأخرى. ويحافظ هذا الجنس على علاقة خاصة مع الماشية، تمتد إلى الثدييات الكبيرة الأخرى التي ترعى؛ ويُعتقد أن الزراعة البشرية على نطاق واسع كانت سببًا رئيسيًا في توسع نطاقها المفاجئ. ويقوم بلشون الماشية بإزالة القراد والذباب من الماشية ويتغذى عليها. وهذا يعود بالنفع على الكائنين، ولكنه ارتبط أيضًا بانتشار الأمراض الحيوانية المنقولة بالقراد.
cs
Volavky rusohlavé (dříve rod Bubulcus) jsou kosmopolitní skupinou volavek (čeleď Ardeidae) z rodu Ardea, které se vyskytují v tropech, subtropech, teplých mírných pásmech a stále častěji i v chladnějších oblastech. Dnes jsou rozlišovány dva druhy, volavka rusohlavá západní a východní, ačkoliv byly dříve považovány za jediný druh. Navzdory podobnosti s volavkami rodu Egretta byly geneticky zařazeny do rodu Ardea. Původně pocházejí z Asie, Afriky a jižní Evropy, ale v posledním století úspěšně kolonizovaly většinu světa. Jsou to bílí ptáci, kteří v období hnízdění získávají okrové zbarvení a hnízdí v koloniích u vodních ploch. Volavky rusohlavé vyhledávají otevřenější stanoviště než jiné volavky a často doprovázejí dobytek, aby lovily hmyz a drobné obratlovce vyplašené pasoucími se zvířaty. Tento vztah, při němž ptáci zbavují dobytek klíšťat a much, byl podpořen rozvojem chovu hospodářských zvířat, což výrazně přispělo k jejich rychlému rozšíření.
de
Kuhreiher (ehemals Gattung Bubulcus) sind eine kosmopolitische Gruppe von Reihern (Familie Ardeidae) der Gattung Ardea, die in tropischen, subtropischen, warm-gemäßigten und zunehmend auch in kühleren gemäßigten Zonen vorkommen. Die Gruppe umfasst heute zwei Arten, den Westlichen und den Östlichen Kuhreiher, obwohl sie früher oft als eine einzige Art betrachtet wurden. Trotz ihrer Ähnlichkeit mit den Reihern der Gattung Egretta wurden sie genetisch der Gattung Ardea zugeordnet. Ursprünglich in Teilen Asiens, Afrikas und Südeuropas beheimatet, haben sich die beiden Arten im letzten Jahrhundert weltweit stark ausgebreitet. Sie sind weiße Vögel, die während der Brutzeit ockerfarbene Federn tragen und in Kolonien, meist in der Nähe von Gewässern, nisten. Kuhreiher bevorzugen offenere Lebensräume als andere Reiher und begleiten oft Weidetiere, um von diesen aufgescheuchte Insekten und kleine Wirbeltiere zu fressen. Diese symbiotische Beziehung, bei der die Vögel Zecken und Fliegen von den Tieren entfernen, hat durch die Ausweitung der Viehhaltung maßgeblich zu ihrer weltweiten Verbreitung beigetragen.
es
Las garcillas bueyeras (anteriormente género Bubulcus) son un clado cosmopolita de garzas (familia Ardeidae) del género Ardea que se encuentran en zonas tropicales, subtropicales, templadas cálidas y, cada vez más, en zonas templadas frías. Actualmente, el clado comprende dos especies, la garcilla bueyera occidental y la oriental, aunque algunas autoridades las consideraban una sola especie. A pesar de su parecido con las garcetas del género Egretta, estudios genéticos recientes las han integrado en el género Ardea. Originarias de Asia, África y el sur de Europa, han colonizado gran parte del mundo en el último siglo. Son aves blancas con plumas de color ante en época de cría que anidan en colonias cerca del agua. Las garcillas bueyeras prefieren hábitats abiertos y a menudo acompañan al ganado para alimentarse de insectos y pequeños vertebrados perturbados por estos animales. Esta relación simbiótica, en la que las aves eliminan garrapatas y moscas del ganado, se ha visto favorecida por la expansión de la ganadería, lo que ha facilitado su rápida dispersión global.
fr
wikipedia
Les hérons garde-bœufs (anciennement genre Bubulcus) forment un clade cosmopolite de hérons (famille des Ardeidae) du genre Ardea, présents dans les zones tropicales, subtropicales, tempérées chaudes et de plus en plus dans les zones tempérées plus fraîches. Le clade comprend actuellement deux espèces, le héron garde-bœufs occidental et le héron garde-bœufs oriental, bien que certaines autorités les aient autrefois considérés comme une seule espèce. Malgré leur ressemblance avec les aigrettes du genre Egretta, des analyses génétiques les ont récemment intégrés au genre Ardea. Originaires d'Asie, d'Afrique et du sud de l'Europe, ces oiseaux ont rapidement colonisé une grande partie du monde au cours du siècle dernier. Oiseaux blancs arborant des plumes chamoisées en période de reproduction, ils nichent en colonies près des points d'eau. Les garde-bœufs exploitent des habitats plus ouverts que les autres hérons et accompagnent souvent le bétail pour capturer les insectes et petits vertébrés dérangés par ces animaux. Cette relation bénéfique, où les oiseaux débarrassent le bétail des tiques et des mouches, a été favorisée par l'expansion de l'élevage humain, contribuant ainsi à leur vaste répartition géographique.
it
wikipedia
Bubulcus Bonaparte, 1855 è un genere di uccelli della famiglia Ardeidae.
nl
wikipedia
Bubulcus is een niet meer gebruikt geslacht van vogels uit de familie reigers (Ardeidae). Dit geslacht is samengevoegd met het geslacht Ardea en de twee soorten koereigers zijn dus verhuisd naar Ardea.
De naam komt van het Latijnse 'bubulcus', dat ossendrijver betekent, naar het feit dat alle reigersoorten binnen dit geslacht de gewoonte hebben te foerageren rondom of bovenop runderen of paarden.
pl
wikipedia
Czapla złotawa (dawniej rodzaj Bubulcus) to kosmopolityczna grupa czapli (rodzina Ardeidae) z rodzaju Ardea, występująca w strefach tropikalnych, subtropikalnych, ciepłych umiarkowanych, a coraz częściej także w chłodniejszych strefach umiarkowanych. Obecnie grupa ta obejmuje dwa gatunki: czaplę złotawą zachodnią i czaplę złotawą wschodnią, choć niektóre autorytety (zwłaszcza w przeszłości) traktowały je jako jeden gatunek. Mimo podobieństwa upierzenia do czapli z rodzaju Egretta, badania genetyczne wykazały ich przynależność do rodzaju Ardea, do którego są obecnie zaliczane. Pierwotnie występujące w częściach Azji, Afryki i na krańcach południowej Europy, oba gatunki w ciągu ostatniego stulecia szybko rozszerzyły swój zasięg i skutecznie skolonizowały znaczną część świata. Są to białe ptaki, które w okresie lęgowym przybierają płowe upierzenie. Gnieżdżą się w koloniach, zazwyczaj w pobliżu zbiorników wodnych i często w towarzystwie innych ptaków brodzących, budując platformy z gałęzi na drzewach lub krzewach. Czaple złotawe częściej niż inne gatunki czapli wykorzystują suche i otwarte siedliska, w tym okresowo zalewane łąki, pastwiska, tereny rolnicze, mokradła i pola ryżowe. Często towarzyszą bydłu lub innym dużym ssakom, chwytając owady i drobne kręgowce wypłoszone przez te zwierzęta. Niektóre populacje są wędrowne, inne wykazują dyspersję polęgową. Dorosłe osobniki mają niewielu drapieżników, jednak ich gniazda mogą być plądrowane przez ptaki lub ssaki, a pisklęta mogą ginąć z głodu, niedoboru wapnia lub niepokojenia przez inne duże ptaki. Czaple złotawe utrzymują szczególną relację z bydłem, która rozciąga się na inne duże ssaki roślinożerne; uważa się, że rozwój hodowli zwierząt przez człowieka jest główną przyczyną nagłego rozszerzenia ich zasięgu. Czaple usuwają kleszcze i muchy z bydła, żywiąc się nimi. Przynosi to korzyści obu organizmom, jednak wiąże się to również z rozprzestrzenianiem chorób odzwierzęcych przenoszonych przez kleszcze.
pt
As garças-vaqueiras (anteriormente do género Bubulcus) são um clado cosmopolita de garças (família Ardeidae) do género Ardea, encontradas em zonas tropicais, subtropicais, temperadas quentes e, cada vez mais, em zonas temperadas mais frias. Atualmente, o clado contém duas espécies, a garça-vaqueira ocidental e a oriental, embora algumas autoridades as considerassem uma única espécie. Apesar da semelhança com as garças do género Egretta, foram recentemente integradas no género Ardea. Originalmente nativas da Ásia, África e sul da Europa, as duas espécies expandiram-se rapidamente e colonizaram grande parte do mundo no último século. São aves brancas com plumas cor de camurça na época de reprodução, que nidificam em colónias perto de água. As garças-vaqueiras exploram habitats mais abertos do que outras garças e acompanham frequentemente o gado para capturar insetos e pequenos vertebrados perturbados por estes animais. Esta relação, em que as aves removem carraças e moscas do gado, beneficiou da expansão da pecuária, contribuindo para a sua rápida dispersão global.
ru
Египетская цапля (ранее род Bubulcus) представляет собой космополитную группу цапель (семейство Ardeidae) в составе рода Ardea, обитающих в тропических, субтропических, теплых умеренных, а в последнее время и в более прохладных умеренных широтах. В современной классификации эта группа включает два вида: западную египетскую цаплю и восточную египетскую цаплю, хотя некоторые авторитетные источники (особенно в прошлом) рассматривали их как один вид. Несмотря на внешнее сходство оперения с цаплями рода Egretta, генетические исследования показали их принадлежность к роду Ardea, куда они теперь и включены. Изначально обитая в частях Азии, Африки и на крайнем юге Европы, эти два вида за последнее столетие быстро расширили свой ареал и успешно колонизировали большую часть остального мира. Это белые птицы, украшенные охристыми перьями в брачный период. Они гнездятся колониями, обычно вблизи водоемов и часто вместе с другими околоводными птицами, сооружая гнезда-платформы из веток на деревьях или кустарниках. Египетские цапли чаще других видов цапель осваивают сухие и открытые ландшафты, включая сезонно затопляемые луга, пастбища, сельскохозяйственные угодья, водно-болотные угодья и рисовые поля. Они часто сопровождают крупный рогатый скот или других крупных млекопитающих, поедая насекомых и мелких позвоночных, потревоженных этими животными. Некоторые популяции мигрируют, другие совершают постгнездовые кочевки. У взрослых особей мало естественных врагов, однако их гнезда могут разоряться птицами или млекопитающими, а птенцы могут погибнуть от голода, дефицита кальция или беспокойства со стороны других крупных птиц. Египетские цапли поддерживают особые отношения с домашним скотом и другими крупными травоядными; считается, что развитие животноводства стало одной из главных причин стремительного расширения их ареала. Цапли очищают скот от клещей и мух, питаясь ими, что приносит пользу обоим организмам, однако это также связывают с распространением переносимых клещами болезней животных.
sv
wikipedia
Kohägrar är en grupp inom hägersläktet Ardea som på grund av avvikande ekologi och morfologi, tidigare behandlats som det egna släktet Bubulcus, beskrivet 1855 av Charles Lucien Bonaparte.
Senare studier av kärn-DNA och mitokondrie-DNA visar dock att kohägrarna tillhör samma klad som, och ligger inbäddad i Ardea, varför de numera (2024) ofta placeras i släktet Ardea.
Man särskiljer två arter, som förekommer från södra Europa till Australien, i Afrika samt i sen tid invandrad till Nord- och Sydamerika:
Kohäger (A. ibis)
Orientkohäger (A. coromanda)
Orientkohäger behandlades tidigare ofta som underart till A. ibis.
zh
wikipedia
牛背鷺屬（學名：Bubulcus）為鷺科的一個屬，由法國博物學家夏爾·呂西安·波拿巴於1855年進行命名，來自同字的中世紀拉丁語“牧牛者”之意。該屬下轄西牛背鹭及牛背鹭兩物種，藉由西牛背鹭的其中一個異名為Ardea bubulcus的重名關係，該物種成為本屬的模式種。然而在某些分類中會將兩個物種視為單一物種，此時本屬則為單型屬。
