حِرْمِدَة أكَّارة عثة من فصيلة أربوسية. فراشتها متوسطة القد سمراء الرأس والصدر، حنطية البطن. مبقجة الرواشن تظهر من حزيران إلى تموز. يرقتها مستدقة الشكل، سمراء اللون، كثيفة الهلب الحنطي. تركب النباتات العشبية من أي نوع كانت. قوتها الأوراق الفتية. خادرتها تبيت ضمن صلجة جوزية اللون خاوية الحباك. وصفت أول مرة بواسطة كَرْلُس لِنْيُس في طبعته العاشرة لعام 1758 من Systema Naturae. توجد أنواعه في كل من شبه الجزيرة الأيبيرية، أوروبا الغربية والجنوبية والأناضول وغرب وشمال إيران وغرب سيبيريا وجنوب غرب آسيا وشمال إفريقيا.

Arctia villica, česky přástevník medvědí, je motýl z čeledi Erebidae. Druh byl poprvé popsán Carlem Linnéem v 10. vydání jeho díla Systema Naturae v roce 1758. Je rozšířen od Pyrenejského poloostrova přes Anatolii, západní a severní Írán, západní Sibiř a jihozápadní Asii až po severní Afriku. Tento druh byl spolu s ostatními zástupci rodu Epicallia přeřazen do rodu Arctia na základě fylogenetického výzkumu publikovaného autory Rönkä et al. v roce 2016.

Arctia villica, der Schwarze Bär, ist ein Nachtfalter aus der Familie der Erebidae. Die Art wurde erstmals von Carl Linnaeus in der 10. Auflage seines Werkes Systema Naturae im Jahr 1758 beschrieben. Sie ist auf der Iberischen Halbinsel, in Anatolien, im westlichen und nördlichen Iran, in Westsibirien, im Südwesten Asiens und in Nordafrika verbreitet. Diese Art wurde zusammen mit anderen Arten der Gattung Epicallia infolge phylogenetischer Untersuchungen, die 2016 von Rönkä et al. veröffentlicht wurden, in die Gattung Arctia überführt.

Arctia villica, conocida como la polilla tigre de manchas cremosas, es una polilla de la familia Erebidae. La especie fue descrita por primera vez por Carl Linnaeus en la décima edición de su Systema Naturae en 1758. Se distribuye por la península ibérica, Anatolia, el oeste y norte de Irán, Siberia occidental, el suroeste de Asia y el norte de África. Esta especie, junto con otras del género Epicallia, fue trasladada al género Arctia como resultado de una investigación filogenética publicada por Rönkä et al. en 2016.

Arctia villica, l'Écaille fermière, est un papillon de la famille des Erebidae. L'espèce a été décrite pour la première fois par Carl Linnaeus dans la 10e édition de son Systema Naturae en 1758. Elle est distribuée de la péninsule ibérique à l'Anatolie, en passant par l'ouest et le nord de l'Iran, la Sibérie occidentale, le sud-ouest de l'Asie et l'Afrique du Nord. Cette espèce, ainsi que les autres membres du genre Epicallia, a été déplacée vers le genre Arctia à la suite de recherches phylogénétiques publiées par Rönkä et al. en 2016.

Arctia villica (Linnaeus, 1758) è una falena appartenente alla famiglia delle Erebidae, diffuso in Eurasia, e nel Nordafrica.

Niedźwiedziówka włodarka, włodarka chorągiewka (Arctia villica) – gatunek motyla z rodziny mrocznicowatych (Erebidae) i podrodziny niedźwiedziówkowatych. Długość przedniego skrzydła od 28 do 32 mm. Przednie skrzydła czarne z białym deseniem, tylne pomarańczowo-żółte z czarnymi plamami. Gąsienice żywią się roślinami zielonymi takimi jak jasnota, krwawnik, mniszek, a także malina właściwa. Owady dorosłe występują w czerwcu i lipcu. Zimują gąsienice. Preferuje nasłonecznione, stepowe zbocza, lasostepy i miejskie ogrody. Niedźwiedziówka włodarka występuje w całej Europie z wyjątkiem jej północnej części, w północnej Afryce, południowej Azji aż po Indie. W Polsce jest szeroko rozsiedlony (poza terenami górskimi), ale rzadko spotykany.

Arctia villica é uma espécie de insetos lepidópteros, mais especificamente de traças, pertencente à família Erebidae. A autoridade científica da espécie é Linnaeus, tendo sido descrita no ano de 1758. Trata-se de uma espécie presente no território português.

Медве́дица дереве́нская или медведица сельская (лат. Arctia villica) — ночная бабочка рода Арктии (Arctia) подсемейства Медведицы (Arctiinae) семейства Эребиды (Erebidae).

Fläckig björnspinnare (Arctia villica) är en fjäril i familjen björnspinnare som förekommer i ett stråk som sträcker sig från en linje mellan Nordafrika och Storbritannien i väst genom Mellanöstern och Kaukasus till västra Sibirien i öst. Arten uppges varit vanligare fram till 1800-talet, och då även förekommit enstaka individer i till exempel Danmark och södra Sverige. Vingbredden är hos hanen 45 till 55 millimeter och hos honan cirka en centimeter större. Arten känns lätt igen på de åtta stora ljusa fläckarna mot mörk bakgrund på främre vingparet. Bakre vingparet är gulaktigt med svarta fläckar; framhörnet svart. Främre delen av kroppen är svart med två ljusa fläckar medan bakkroppen är rödaktig. Den fläckiga björnspinnaren är en värmeälskande fjäril som föredrar torra och öppna ytor. Den flyttar heller inte gärna på sig, utan stannar på en given lokal. Arten är huvudsakligen nattaktiv.