Rorýs Cookův (Apus cooki) je malý pták, který se povrchně podobá jiřičce. S těmito pěvci však není nijak příbuzný, protože rorýsi patří do řádu svišťounů. Podobnost mezi těmito skupinami je důsledkem konvergentní evoluce odrážející podobný způsob života. Tito ptáci mají velmi krátké nohy, které používají pouze k přichycení na svislých plochách. Vědecký název pochází z řeckého apous, což znamená „bez nohou“. Dobrovolně nikdy nesedají na zem. Rorýsi Cookovi tráví většinu života ve vzduchu a živí se hmyzem, který chytají do zobáku. Hnízdí ve vápencových jeskyních v Thajsku, Myanmaru a Indočíně. Druh má zelený lesk, mělce vidlicovitý ocas a je krátce migrující. Studie z roku 2011 vedla mnoho taxonomů k vyčlenění tohoto druhu z komplexu rorýse východního. Rorýsi staví hnízda na útesech a snášejí 2–3 vejce. Rorýs se rok co rok vrací na stejné místo a v případě potřeby si hnízdo opraví. Rorýsi Cookovi jsou podobní rorýsi obecnému a jsou černí s výjimkou bílého kostřece. Od částečně leucistického rorýse obecného je lze odlišit hlubším vykrojením ocasu, delšími křídly, větší hlavou a větší bílou skvrnou na hrdle.

Der Cook-Segler (Apus cooki) ist ein kleiner Vogel, der oberflächlich einer Mehlschwalbe ähnelt. Er ist jedoch nicht mit diesen Sperlingsvögeln verwandt, da Segler zur Ordnung der Apodiformes gehören. Die Ähnlichkeiten beruhen auf konvergenter Evolution aufgrund ähnlicher Lebensweisen. Diese Vögel haben sehr kurze Beine, die sie nur zum Festhalten an vertikalen Flächen nutzen. Der wissenschaftliche Name leitet sich vom griechischen apous ab, was „fußlos“ bedeutet. Sie landen nie freiwillig auf dem Boden. Cook-Segler verbringen den Großteil ihres Lebens in der Luft und ernähren sich von Insekten, die sie im Flug fangen. Sie brüten in Kalksteinhöhlen in Thailand, Myanmar und Indochina. Die Art weist einen grünen Schimmer auf, hat einen flach gegabelten Schwanz und ist ein Kurzstreckenzieher. Eine Studie aus dem Jahr 2011 führt dazu, dass viele Taxonomen diese Art vom Gabelsegler-Komplex abspalten. Sie bauen ihre Nester an Klippen und legen 2–3 Eier. Ein Segler kehrt Jahr für Jahr an denselben Ort zurück und baut sein Nest bei Bedarf wieder auf. Cook-Segler sind etwa so groß wie Mauersegler und schwarz, bis auf einen weißen Bürzel. Sie unterscheiden sich von einem teilweise leuzistischen Mauersegler durch die tiefere Schwanzgabelung, längere Flügel, einen größeren Kopf und einen größeren weißen Kehlfleck.

El vencejo de Cook (Apus cooki) es una especie de ave apodiforme de la familia Apodidae que vive en el sudeste asiático. Anteriormente se consideraba una subespecie del vencejo del Pacífico pero un estudio de 2011 condujo a muchos taxónomos a separar a esta especie del complejo de los vencejos de cola ahorquillada.​

Le Martinet de Cook (Apus cooki) est une espèce d'oiseaux apodiformes, de la famille des Apodidés. Il était considéré, il y a peu de temps encore, comme une sous-espèce (Apus pacificus cooki) du Martinet de Sibérie (Apus pacificus). Son nom est un hommage à John Pemberton Cook (1865-1924), un officier forestier et ornithologue britannique.

Il rondone di Cook (Apus cooki) è un piccolo uccello che assomiglia superficialmente a un balestruccio. Tuttavia, non è imparentato con queste specie di passeriformi, poiché i rondoni appartengono all'ordine Apodiformes. Le somiglianze tra i gruppi sono dovute all'evoluzione convergente che riflette stili di vita simili. Questi uccelli hanno zampe molto corte che usano solo per aggrapparsi a superfici verticali. Il nome scientifico deriva dal greco apous, che significa "senza piedi". Non si posano mai volontariamente a terra. I rondoni di Cook trascorrono la maggior parte della loro vita in aria, vivendo di insetti catturati con il becco. Nidificano in grotte calcaree in Thailandia, Myanmar e Indocina. La specie presenta un'iridescenza verde, una coda leggermente forcuta ed è un migratore a breve raggio. Uno studio del 2011 ha portato molti tassonomisti a separare questa specie dal complesso del rondone codaspinosa. Costruiscono i nidi sulle scogliere, deponendo 2–3 uova. Un rondone ritorna nello stesso sito anno dopo anno, ricostruendo il nido quando necessario. Sono simili per dimensioni al rondone comune e sono neri, eccetto per il groppone bianco. Si distinguono da un rondone comune parzialmente leucistico per la forca caudale più profonda, ali più lunghe, testa più grande e una macchia bianca sulla gola più estesa.

De Cooks gierzwaluw (Apus cooki) is een vogel uit de familie van de gierzwaluwen (Apodidae).

Jerzyk Cooka (Apus cooki) to mały ptak, powierzchownie przypominający oknówkę. Nie jest jednak w żaden sposób spokrewniony z tymi ptakami wróblowymi, ponieważ jerzyki należą do rzędu jerzykowych. Podobieństwa między tymi grupami wynikają z ewolucji konwergentnej, odzwierciedlającej podobny tryb życia. Ptaki te mają bardzo krótkie nogi, których używają wyłącznie do czepiania się pionowych powierzchni. Nazwa naukowa pochodzi od greckiego απους, apous, co oznacza „beznogi”. Nigdy dobrowolnie nie siadają na ziemi. Jerzyki Cooka spędzają większość życia w powietrzu, żywiąc się owadami chwytanymi w locie. Gnieżdżą się w wapiennych jaskiniach Tajlandii, Mjanmy i Indochin. Gatunek ten charakteryzuje się zielonkawym połyskiem, płytkim wcięciem w ogonie i jest migrantem na krótkie dystanse. Badanie z 2011 roku skłoniło wielu taksonomów do wydzielenia tego gatunku z kompleksu jerzyka widłosternego. Jerzyki te budują gniazda na klifach, składając 2–3 jaja. Ptak wraca w to samo miejsce rok po roku, w razie potrzeby odbudowując gniazdo. Jerzyki Cooka są podobnej wielkości co jerzyk zwyczajny i są czarne, z wyjątkiem białego kupra. Można je odróżnić od częściowo leucystycznego jerzyka zwyczajnego po głębszym wcięciu ogona, dłuższych skrzydłach, większej głowie i większej białej plamie na gardle.

O andorinhão-de-Cook (Apus cooki) é uma ave pequena, superficialmente semelhante a um andorinhão-preto. No entanto, não tem qualquer relação com essas espécies de passeriformes, uma vez que os andorinhões pertencem à ordem Apodiformes. As semelhanças entre os grupos devem-se à evolução convergente, refletindo estilos de vida semelhantes. Estas aves têm pernas muito curtas que usam apenas para se agarrar a superfícies verticais. O nome científico deriva do grego apous, que significa "sem pés". Nunca pousam voluntariamente no solo. Os andorinhões-de-Cook passam a maior parte da sua vida no ar, vivendo dos insetos que capturam com o bico. Nidificam em grutas calcárias na Tailândia, Myanmar e Indochina. A espécie apresenta uma iridescência verde, uma cauda ligeiramente bifurcada e é um migrante de curta distância. Um estudo de 2011 levou muitos taxonomistas a separar esta espécie do complexo do andorinhão-de-cauda-forcada. Estes andorinhões constroem os seus ninhos em falésias, pondo 2–3 ovos. Um andorinhão regressa ao mesmo local ano após ano, reconstruindo o seu ninho quando necessário. São semelhantes em tamanho ao andorinhão-preto e são pretos, exceto pelo uropígio branco. Podem distinguir-se de um andorinhão-preto parcialmente leucístico pela bifurcação da cauda mais profunda, asas mais longas, cabeça maior e uma mancha branca na garganta maior.

Стриж Кука (Apus cooki) — небольшая птица, внешне напоминающая городскую ласточку. Однако она не имеет никакого отношения к этим воробьинообразным, так как стрижи относятся к отряду стрижеобразных. Сходство между этими группами обусловлено конвергентной эволюцией, отражающей схожий образ жизни. У этих птиц очень короткие ноги, которые они используют только для того, чтобы цепляться за вертикальные поверхности. Научное название происходит от греческого απους, apous, что означает «безногий». Они никогда добровольно не садятся на землю. Стрижи Кука проводят большую часть жизни в воздухе, питаясь насекомыми, которых ловят на лету. Они гнездятся в известняковых пещерах Таиланда, Мьянмы и Индокитая. Вид отличается зеленоватым отливом, неглубоким вырезом на хвосте и является короткодистанционным мигрантом. Исследование 2011 года побудило многих таксономистов выделить этот вид из комплекса вилохвостого стрижа. Эти стрижи строят гнезда на скалах, откладывая 2–3 яйца. Стриж возвращается на одно и то же место из года в год, при необходимости восстанавливая гнездо. Стрижи Кука по размеру схожи с черным стрижом и имеют черное оперение, за исключением белого надхвостья. Их можно отличить от частично лейцистичного черного стрижа по более глубокому вырезу хвоста, более длинным крыльям, крупной голове и более заметному белому пятну на горле.

印支白腰雨燕（台湾作庫克氏雨燕）（学名：Apus cooki），是雨燕目雨燕科的一种鸟类。