Pelonoska hluchavková (Anthophora plumipes) je druh blanokřídlého hmyzu, samotářsky žijící včely, z čeledi včelovití (Apidae). Dospělý hmyz létá již na počátku roku (březen-červen) a je často viděn na kopřivách, nebo hluchavkách. Pelonoska je typická zední včela, samice buduje pro své potomstvo příbytky ve zdech, stejně jako v útesech z hlíny a spraše. Pro husté ochlupení se poněkud podobá čmeláku.

Die Gemeine Pelzbiene (Anthophora plumipes), auch Frühlings-Pelzbiene genannt, ist eine solitär lebende Pelzbiene der Familie der Echten Bienen.

Anthophora plumipes es una especie de abeja del género Anthophora, familia Apidae.​ Fue descrita científicamente por Pallas en 1772.​

Anthophora plumipes est une espèce d'abeilles sauvages de la famille des apidés appelée l’Anthophore aux pattes poilues. C'est une abeille solitaire, à longue langue qui butine généralement les fleurs à corolles profondes (lamiacées, fabacées, boraginacées).

Anthophora plumipes Pallas, 1772 è un imenottero apoideo della famiglia Apidae (sottofamiglia Apinae, tribù Anthophorini).

De gewone sachembij (Anthophora plumipes) is een 14–16 mm grote solitaire bij, die lipbloemigen, waaronder hondsdraf, als drachtplant heeft. Hij lijkt op een kleine hommel. Sachembijen zijn te zien van maart tot en met juni. Ze komen vaak voor in grote kolonies met korte nestgangen in lemige steilwanden. De grijsbruine beharing is lang en dicht. Het mannetje heeft een witte beharing op de voorkant van de kop en de sterk verlengde middenpoten van het mannetje zijn op de tarsleden bezet met lange haren en haarkwastjes. De vrouwtjes zijn vaak zwart behaard en hebben op de achterpoten roodbruine verzamelborstels. In maart 2015 werd bekendgemaakt dat in de stad Amsterdam het aantal waargenomen gewone sachembijen in 2014 talrijk was, volgens de gemeente als gevolg van een veranderd groenbeleid, terwijl deze bij in 2000 nog schaars was. De bruine rouwbij en de sachembijenoliekever zijn broedparasieten van deze soort.

Porobnica włochatka, porobnica wiosenna (Anthophora plumipes) – gatunek pszczoły z rodziny pszczołowatych. Przysadzista, gęsto owłosiona pszczoła, sylwetką nieco przypominająca trzmiele. Samice występują w dwóch formach – czarno owłosionej ze złotymi szczoteczkami na tylnych nogach oraz jaśniejszej, szarobrązowej. Samce mają żółtą twarz i długie włoski na stopach środkowej pary nóg. Gatunek wiosenny, pojawia się w marcu-kwietniu i lata do czerwca. W Polsce jest często spotykanym gatunkiem. Nie jest wyspecjalizowana pokarmowo. Chętnie odwiedza kwiaty takich gatunków jak dąbrówka rozłogowa, bluszczyk kurdybanek, jasnoty, miodunki, żywokost lekarski, kokorycz pełna i wiele innych (łącznie stwierdzono jej żerowanie na kwiatach prawie 90 gatunków roślin). Porobnica włochatka należy do gatunków, które potrafią podwyższać temperaturę ciała, dzięki czemu są w stanie startować do lotu przy stosunkowo niskich temperaturach powietrza. Podobne zdolności mają m.in. trzmiele. Porobnica włochatka gniazduje w ziemi, samodzielnie drążąc w niej kanały. Do zmiękczania ziemi, z której buduje gniazdo, używa przynoszonej przez siebie wody. Chętnie gniazduje w stromych skarpach, a także w glinianych ścianach starych budynków. Rzadziej może gniazdować na płaskim, poziomym gruncie, np. w doniczkach wypełnionych ziemią. Jest gatunkiem samotnym, ale tworzy kolonie gniazdowe. Z myślą o niej w hotelach dla owadów instaluje się ponakłuwane gliniane bloki. Jest efektywnym zapylaczem, ma znaczenie między innymi w zapylaniu roślin uprawnych. Porobnica włochatka jest objęta częściową ochroną gatunkową w myśl rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt. Według czerwonej listy pszczół Europy należy do gatunków najmniejszej troski.

Anthophora plumipes é uma espécie de insetos himenópteros, mais especificamente de abelhas pertencente à família Apidae. A autoridade científica da espécie é Pallas, tendo sido descrita no ano de 1772. Trata-se de uma espécie presente no território português.