Čírka novozélandská (Anas chlorotis, maorsky pāteke) je druh malé kachny z rodu Anas, která se endemitně vyskytuje na Novém Zélandu. Čírka byla původně rozšířena po celém Novém Zélandu i Chathamských ostrovech. Před lidským osídleném Nového Zélandu se patrně jednalo o nejpočetnější a geograficky nejrozšířenějšího vrubozobého ptáka. Po osídlení Nového Zélandu lidmi však začalo docházet k drastickému úbytku populace následkem lovu, predace ze strany zavlečených savců (hranostaji, fretky, potkani) a úbytku habitatu. Koncem 20. století čírkám hrozilo vyhynutí, které se však podařilo zvrátit ochrannými opatřeními, a od počátku 21. století je tak populace na mírném vzestupu. Dnes obývá řadu ostrovů (hlavně Great Barrier, Little Barrier), na novozélandské pevnině je rozšířena hlavně v oblasti Northlandu. Opeření čírek je hnědé, zobák a nohy šedočerné. Výrazný je bílý oční kroužek. K rozmnožování dochází nejčastěji od července do září, avšak pár může zahnízdit prakticky v kteroukoliv roční dobu. Samice klade 3–9 krémově zbarvených vajec elipsovitého tvaru. Inkubuje pouze samice po dobu 27–30 dní, zatímco samec bedlivě stráží teritorium. Prekociální a nidifugní káčata opouští hnízdo do 24 h po vyklubání. K osamostatnění mláďat dochází kolem 50. až 55. dne života. Habitat druhu bývá napojen na vodní plochy, ať už pastevní rybníky nebo přílivová pásma. Živí se všežravě, pojídá hlavně bezobratlé a rostliny.

Newzealandsk brunand (latin: Anas chlorotis) er en andefugl som lever på New Zealand og nærliggende øer.

Die Neuseelandente (Anas chlorotis), auch Neuseeland-Kastanienente oder Grünohrente genannt, ist ein neuseeländischer Entenvogel, der zu den Schwimmenten gerechnet wird. Wie die Aucklandente und die Campbellente, die lange Zeit als Unterart der Neuseelandente eingeordnet wurden, ist auch die Neuseelandente in ihrem Bestand bedroht. Der aktuelle Bestand wird auf 912 Individuen geschätzt. Die IUCN stuft die Neuseelandente als „stark gefährdet“ (endangered) ein.

La cerceta parda o cerceta de Nueva Zelanda (Anas chlorotis) es una especie de ave anseriforme de la familia Anatidae endémica de Nueva Zelanda. Anteriormente se consideraba conespecífica con la cerceta maorí y la cerceta de Campbell, todas en Anas aucklandica, pero fueron separadas en las tres especies actualmente reconocidas. La cerceta castaña tiene costumbres bastante nocturnas para ser un pato de superficie. Esto parece ser una respuesta evolutiva al hecho de que la mayoría de los depredadores de Nueva Zelanda, antes de la llegada de los humanos y los mamíferos carnívoros que trajeron con ellos, eran aves diurnas como el águila de Haast o los págalos. Se alimenta en la superficie del agua y sumergiendo medio cuerpo, como sus parientes. Su dieta se compone principalmente de invertebrados acuáticos como insectos, crustáceos y moluscos. Se traga enteros a las especies pequeñas como Paphies australis y algunas grandes como Macomona liliana y las parte en su buche. También se alimenta de berberechos grandes como Austrovenus stutchburyi que en cambio pueden abrir con el pico. Esta especie está en peligro de extinción y se encuentra principalmente en las pequeñas islas que rodean las islas principales de Nueva Zelanda, aunque también las reservas libres de depredadores de las islas principales como el parque de la península Tawharanui. En el pasado se extendía por toda Nueva Zelanda, pero desapareció de la mayor parte de las islas principales a causa de la introducción de depredadores como los gatos, perros y ratas, que atrapan fácilmente a esta ave incauta y mala voladora. Está considerada como especie en peligro de extinción por la UICN .

La Sarcelle de Nouvelle-Zélande (Anas chlorotis) est une espèce d'oiseaux de la famille des Anatidae. Selon la classification de référence du Congrès ornithologique international (version 15.2, 2026), c'est une espèce monotypique (non subdivisée en sous-espèces). Elle est appelée pāteke en maori. Cet oiseau mesure jusqu'à 38 cm. La nuque devient verte en période hivernal. La femelle a un plumage marron clair uniforme. Elle n'est présente que dans quelques milieux littoraux de l'archipel, tels la rivière Arthur ou le parc régional Tāwharanui (en) (où elle est à l'abri de prédateurs).

L'alzavola bruna (Anas chlorotis Gray, 1845), detta anche alzavola della Nuova Zelanda, è un uccello della famiglia degli Anatidi. Il nome con cui viene indicata dai māori è pāteke. L'alzavola bruna è di abitudini soprattutto notturne, cosa rara per le specie di Anatini. Sembra che tale adattamento sia la risposta evolutiva al fatto che quasi tutti i predatori della Nuova Zelanda, prima dell'arrivo dell'uomo e dei mammiferi carnivori da esso importati, erano uccelli diurni, come l'aquila di Haast o gli skua. Si nutre tenendo immersa solo metà del corpo, come tutti i suoi parenti. La sua dieta consiste soprattutto di invertebrati acquatici, come insetti e loro larve o crostacei. Sembra che si cibi anche di molluschi. Le specie più piccole, come il pipi (Paphies australis) e le telline (Macomona liliana), vengono ingerite intere e frantumate nel ventriglio. Per cibarsi di cardii di maggiori dimensioni, come l'Austrovenus stutchburyi (cardio della Nuova Zelanda), almeno alcune alzavole della Nuova Zelanda hanno sviluppato una tecnica peculiare, mai documentata in altri uccelli: forzano la conchiglia con il becco e strappano via la carne con un movimento simile a quello di un martello pneumatico. Di notte le alzavole brune si nutrono sulla terraferma spingendosi anche a notevole distanza dai torrenti utilizzati come rifugio durante il giorno (Worthy 2002).

De bruine taling (Anas chlorotis) is een eend uit de familie van de Anatidae. Het is een endemische vogelsoort van Nieuw-Zeeland. In het Maori, wordt deze vogel aangeduid als Pāteke.

Cyraneczka rdzawa (Anas chlorotis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Występuje endemicznie na Nowej Zelandii. Bliski zagrożenia wyginięciem. Cyraneczka rdzawa jest małą kaczką, wielkości cyraneczki zwyczajnej, mierzy od 36 do 48 cm. Upierzenie u obu płci, a także u piskląt jest ciemnobrązowe. Głowa i grzbiet kaczora w szacie godowej opalizuje na zielono, czasem ma on też wąską białą obrożę; pierś jest ciemnokasztanowa, pióra na bokach ciała mają dwa kontrastujące odcienie brązu; kaczory mają też białawą plamę u nasady kupra. Kaczki i pisklęta są jednolicie ciemnobrązowe. Ptaki obu płci mają wyraźną białą obwódkę dookoła ciemnobrązowego oka, ciemnoszary dziób, nogi i płetwy. Skrzydła są krótkie, brązowe z obu stron, z zielonym lusterkiem na lotkach drugorzędowych. Bardzo podobne cyraneczki auklandzkie i południowe są nielotne, mają krótsze skrzydła, a samce nie stają się tak intensywnie ubarwione w szacie godowej. Masa ciała dorosłego kaczora to 586–860 g, a kaczki 530–860 g. W przeszłości cyraneczki rdzawe zajmowały wiele siedlisk, w tym wilgotne lasy, bagna, wolno płynące strumienie, jeziora (także górskie), plaże i estuaria. Ze względu na drapieżnictwo i przekształcanie środowiska zostały w znacznym stopniu wyparte na wybrzeża i wyspy. Współcześnie często wykorzystują stawy na terenach użytkowanych rolniczo.

O Marrequinho-castanho (Anas chlorotis; em maori: pāteke) é uma espécie de pato de superfície do género Anas, nativa da Nova Zelândia. Durante muitos anos, foi considerado coespecífico com os patos-das-ilhas-Auckland e Campbell, incapazes de voar, sob a designação Anas aucklandica. Comum nos primeiros anos da colonização europeia, o "Marrequinho-castanho" foi intensamente caçado como fonte de alimento. Os seus números caíram rapidamente, especialmente na Ilha do Sul, levando à sua proteção total em 1921. Programas de reprodução em cativeiro e libertação em áreas com controlo de predadores permitiram a reintrodução bem-sucedida de populações localizadas em todo o país nos últimos anos.

Бурый чирок, или новозеландский чирок (лат. Anas chlorotis) — вид настоящих уток рода речные утки (Anas). Бурый чирок ведет в основном ночной образ жизни, сочетая его с привычками, характерными для настоящих уток. Такое поведение является эволюционным защитным ответом на естественных хищников, таких как новозеландский сокол и поморников. Люди завезли на родину бурого чирка и новых животных, от которых чирок никак не может защититься: кошек, собак, горностаев, хорьков, которые охотятся на утят и взрослых особей, крыс, которые едят отложенные яйца. Питается, добывая корм на поверхности воды, подобно своим родственникам. Рацион состоит в основном из водных беспозвоночных, таких как насекомые и их личинки, или ракообразных. Очень любит моллюсков. Мелкие виды, такие как Paphies australis и Macomona liliana проглатываются целиком и измельчаются в желудке. Для поедания больших сердцевидок, таких как Austrovenus stutchburyi (Новозеландская сердцевидка), некоторые новозеландские чирки разработали необычную технологию, не отмеченную у других птиц, вставляя свой более мягкий клюв между раковинами сердцевидки и выдалбливая мякоть подобно отбойному молотку с насосом. В ночное время бурый чирок кормится на земле, на некотором расстоянии от своих дневных убежищ (Worthy 2002). Этот вид находится под угрозой исчезновения и обитает только на прибрежных островах. Раньше был широко распространен на основных островах Новой Зеландии, но исчез там из-за появления таких хищников, как кошки, собаки и крысы, жертвой которых легко может стать эта неосторожная и слаболетающая птица. Согласно классификации МСОП, осталось менее 1000 взрослых птиц. Вид недавно отнесен к вымирающим видам Международным Советом Защиты Птиц (Birdlife 2007), и изменения должны быть отражены при следующем выходе красного списка МСОП.

Brunkricka (Anas chlorotis) är en fågel i familjen änder inom ordningen andfåglar. Den förekommer enbart i Nya Zeeland. Efter att ha minskat mycket kraftigt har bevarandeåtgärder gjort att den återhämtat sig och ökar nu igen i antal. Internationella naturvårdsunionen IUCN kategoriserar den dock fortfarande som nära hotad. Arten är närbesläktad med campbellkrickan och aucklandkrickan, och vissa behandlar den som en och samma art.

Anas chlorotis, Anas cinsine bağlı bir hayvan türüdür.

褐鸭（台湾作棕腹鸭）（学名：Anas chlorotis），是雁形目鸭科的一种鸟类。 褐鸭体重约499.09克，翼长约196.6毫米，嘴峰长约42.7毫米，喙宽度约18.2毫米，喙厚度约14.2毫米，跗蹠长约35.6毫米，尾长约77.8毫米。褐鸭在其分布区内为留鸟，其栖息在开放的湖泊、沼泽等湿地环境中，食性为草食性，主要食物来源是水生植物。 新西兰及其离岛。