Der Hawaii-Akialoa (Hemignathus obscurus, Syn.: Akialoa obscura) ist eine ausgestorbene Vogelart aus der Unterfamilie der Kleidervögel. Sie kam bis mindestens 1940 auf der Hawaiiinsel Big Island vor.

La akialoa de Hawái (Akialoa obscura) es una especie extinta de ave paseriforme de la familia Fringillidae. Era endémica de la isla de Hawái. Registrada (dudosamente) por última vez en 1940, las razones para su extinción incluyen la destrucción de su hábitat por la deforestación de los bosques de las islas y la introducción de la malaria aviar.

Pikkuakialoa (Akialoa obscura) on sukupuuttoon kuollut peippojen heimoon kuuluva varpuslintu. Pikkuakialoaa tavattiin Havaijisaariin kuuluvalla Havaijin saarella. Se väheni nopeasti vuoden 1895 jälkeen, ja viimeinen havainto siitä tehtiin vuonna 1940. Laji hävisi todennäköisesti metsien hakkuiden ja vieraiden tautien takia.

L'Akialoa d'Hawaï (Akialoa obscura), aussi appelé Hémignathe akialoa, est une espèce éteinte d'oiseau de la famille des Fringillidae. L'espèce était endémique de l'île d'Hawaï. Elle a disparu au XXe siècle, victime de la perte de son habitat. == Systématique == Le nom scientifique complet (avec auteur) de ce taxon est Akialoa obscura (J.F.Gmelin, 1788). L'espèce a été initialement classée dans le genre Certhia sous le protonyme Certhia obscura J.F.Gmelin, 1788. Ce taxon porte en français le nom vernaculaire ou normalisé suivant : Hémignathe akialoa. Akialoa obscura a pour synonymes : Akialoa obscura subsp. obscura Certhia obscura J.F.Gmelin, 1788 Hemignathus obscurus (J.F.Gmelin, 1788) Hemignathus obscurus subsp. checklist 1998

L'akialoa minore, o più correttamente ʻakialoa minore (Akialoa obscura (Gmelin, 1788)) è un uccello passeriforme estinto della famiglia Fringillidae.

De kleine akialoa (Akialoa obscura; synoniem: Hemignathus obscurus) is een uitgestorven zangvogel uit de familie Fringillidae (vinkachtigen). De vogel was tot minstens 1940 endemisch op het Hawaïaanse Big Island.

Hawajka cienkodzioba (Akialoa obscura) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny łuszczakowatych (Fringillidae). Występował endemicznie na wyspie Hawaiʻi. Dla Europejczyków gatunek został odkryty w 1779 podczas trzeciej podróży Jamesa Cooka; naukowo opisał go Johann Friedrich Gmelin w 1788. Długość ciała wynosiła około 17 cm. Hawajki cienkodziobe wyróżniały się długim, zagiętym dziobem. Ich upierzenie było głównie oliwkowe; występowała niewielka różnica między upierzeniem samców i samic. Hawajki cienkodziobe zamieszkiwały lasy wyspy Hawaiʻi. Żywiły się bezkręgowcami i nektarem. Znany jest tylko jeden opis gniazda; znajdowało się w nim jedno młode, drugie przebywało obok. Pod koniec lat 90. XIX wieku hawajki cienkodziobe były jeszcze pospolite na wyspie. W 1902 H.W. Henshaw odnotował, że miejscami ich liczebność zaczęła spadać. Moment rozpoczęcia i przebieg wymierania zostały słabo udokumentowane. Ostatnie osobniki odłowiono w 1903, wtedy też miała miejsce ostatnia pewna obserwacja. Niepotwierdzone doniesienia pochodzą z 1937 i 1940. Gatunek uznany za wymarły.

Akialoa-do-havai ou aquialoa-pequeno (Akialoa obscura) é uma espécie extinta de ave da família Fringillidae endémica do Havaí. Foi extinta devido à perda de habitat e o último registro da espécie foi em 1940.

Mindre akialoa (Akialoa obscura) är en utdöd fågel i familjen finkar inom ordningen tättingar. Fågeln förekom tidigare på Hawaiiön i Hawaiiöarna och rapporterades senast 1940. IUCN kategoriserar den som utdöd.

長嘴導顎雀（Akialoa obscura）是夏威夷特有的一種管舌鳥。