الإمبالة (الاسم العلمي: Aepyceros melampus) ظبي أفريقي متوسط الحجم. يأتي اسم الإمبالة من اللغة زولوية، ويعني «الغزالة» بينما يشتق الاسم العلمي من الكلمات اليونانية الآتية: أيبوس (αιπος) «ارتفاع»، وكيروس (κερος) «قرن»، وميلاس (melas) «أسود»، وبوس (pous) «قدم». تتواجد الإمبالة في مناطق السافانا وغابات الـبوشفيلد الكثيفة الموجودة في كينيا وتنزانيا وسوازيلاند وموزمبيق وشمال ناميبيا وبوتسوانا وزامبيا وزيمبابوي وجنوب أنغولا والشمال الشرقي لـجنوب أفريقيا وأوغندا. وتصل أعدادها في إفريقيا إلى مليونين.

Impala (Aepyceros melampus – z řeckého αιπος, aipos = vysoký a κερος, ceros = roh + melas = černá a pous = noha) je středně velká africká antilopa. Jde o jediný druh podčeledi Aepycerotinae a rodu Aepyceros.

For alternative betydninger, se Impala (flertydig). (Se også artikler, som begynder med Impala) Impala (Aepyceros melampus) er en mellemstor afrikansk antilope. Navnet impala kommer fra zulusproget. Det videnskabelige artsnavn kommer af græsk aipos "høj", ceros "horn" og melas "sort", pous "fod".

Die Impalas (Aepyceros) sind eine Gattung afrikanischer Antilopen, die gleichzeitig die monotypische Tribus der Aepycerotini bilden. Die Gattung umfasst mit der Schwarzfersenantilope und der Schwarznasenimpala zwei Arten. Diese kommen im östlichen und südlichen Afrika vor, wo sie offene, mit Busch- und Baumbestand durchsetzte Landschaften bewohnen. Äußerlich ähneln die Impalas mittelgroßen Antilopen. Charakteristisch sind ihr schlanker Körperbau mit gerader Rückenlinie und langen Beinen sowie der langgestreckte Kopf. Als auffälligstes Merkmal kann die schwarze Fersenzeichnung herausgestellt werden. Hörner sind nur bei männlichen Individuen ausgebildet. Die Tiere leben in kleinen Herden bestehend aus den Mutter- und Jungtieren. Die Männchen bilden Junggesellengruppen, dominante Individuen zeigen während der Fortpflanzungsphase ein territoriales Verhalten. Die Hauptnahrung besteht aus harten Gräsern und weichen Pflanzenbestandteilen mit jahreszeitbedingten Variationen. In der Regel bringt ein Weibchen jeweils ein Junges zur Welt, das anfangs abseits der Herde versteckt wird. Ursprünglich wurden die Impalas als näher verwandt mit den Gazellen oder den Kuhantilopen betrachtet, genetische Untersuchungen erbrachten jedoch eine engere Bindung an die Böckchen. Die Gattung wurde im Jahr 1847 aufgestellt, um die damals bekannte Schwarzfersenantilope von anderen Gazellen und Antilopen abzusetzen. Aus stammesgeschichtlicher Sicht traten die Impalas erstmals im Oberen Miozän vor rund 6 Millionen Jahren in Erscheinung. Der Gesamtbestand wird heute als nicht gefährdet eingestuft, regional unterliegen die einzelnen Arten jedoch bestimmten Gefährdungen.

El impala (Aepyceros melampus) es una especie de mamífero artiodáctilo de la familia Bovidae.​ Es un antílope de estatura mediana. Por su apariencia similar, el impala anteriormente se situaba junto a las gacelas. A causa de nuevos conocimientos, hoy se coloca en la familia de los antílopes africanos. Se reconocen dos subespecies: el impala común, que vive en pastizales (a veces denominado impala de Kenia), y el impala de cara negra, más grande y oscuro, que vive en entornos de matorrales algo más áridos. El impala alcanza los 70-92 centímetros (27,6-36,2 plg) en el hombro y pesa 40-76 kilogramos (88,2-167,6 lb). Posee un pelaje marrón rojizo brillante. Los delgados cuernos del macho tienen forma de lira y miden 45-92 centímetros (17,7-36,2 plg) de largo. La palabra «impala» viene del zulú. Su nombre científico, Aepyceros melampus, deriva del griego aipos: alto, keras: cuerno, melas: negro y pus: pie, significado pies negros de cuernos altos. El coche Chevrolet Impala toma el nombre de este animal.

Impala eli pala-antilooppi (Aepyceros melampus) on Afrikan yleisimpiä antilooppilajeja. Se elää yleisenä monin paikoin itäisessä ja eteläisessä Afrikassa. Lajin elinympäristöä ovat erilaiset reunaympäristöt, avoimet metsämaat, puu- ja pensassavannit. Se on antiloopiksi keskikokoinen ja painaa 40–76 kiloa. Väritys on selästä pähkinänruskea, kyljistä vaaleampi. Vatsa on valkoinen. Impalalaumoissa on 15–120 yksilöä ja laumojen rakenne vaihtelee vuodenaikojen ja lisääntymisajan mukaan. Ravinto koostuu sadekaudella lähinnä heinästä, kuivana kautena enimmäkseen puiden ja pensaiden lehdistä. Impala juo mieluiten päivittäin ja pysyttelee lähellä juomapaikkoja. Naaras synnyttää 194–200 päivän kantoajan jälkeen yleensä vain yhden vasan, jota se imettää 4–7 kuukautta.

L'impala (Aepyceros melampus) est une espèce de mammifère artiodactyle de la famille des Bovidés. Cette antilope est placée à part dans son propre genre (Aepyceros) et sa propre sous-famille (Aepycerotinae) ou tribu (Aepycerotini). Les deux sous-espèces reconnues, l'impala commun (Aepyceros melampus melampus) et l'impala à face noire (Aepyceros melampus petersi), ont parfois été considérées comme deux espèces distinctes. L'impala peut être atteint par la dermatose bovine contagieuse DNC.

L'impala o melampo (Aepyceros melampus Lichtenstein, 1812) è un'antilope di medie dimensioni diffusa in Africa orientale e meridionale. Unica specie del genere Aepyceros, venne descritto ufficialmente per la prima volta dallo zoologo tedesco Martin Lichtenstein nel 1812. Ne vengono riconosciute due sottospecie - l'impala comune e quello dalla faccia nera, più grande e di colore più scuro. L'impala raggiunge 70–92 cm di altezza al garrese e pesa 40–76 kg. Il suo manto lucido è di colore bruno-rossastro. Le corna a forma di lira, presenti unicamente nel maschio, misurano 45–92 cm. Attivo soprattutto durante il giorno, l'impala può essere gregario o territoriale a seconda del clima e della regione geografica. Possono essere osservati tre tipi distinti di gruppi sociali: maschi territoriali, branchi di scapoli e branchi di femmine. L'impala è noto per i due caratteristici tipi di salto che costituiscono un comportamento anti-predatorio. Sia brucatore che pascolatore, l'impala si nutre di monocotiledoni, dicotiledoni, piante erbacee, frutti e baccelli di acacia (quando disponibili). Verso la fine della stagione delle piogge, generalmente in maggio, l'animale entra in calore per un periodo di tre settimane. I maschi in calore combattono tra loro per il predominio, e il maschio vincitore corteggia le femmine in estro. La gestazione dura sei o sette mesi, trascorsi i quali viene alla luce un unico piccolo, che viene immediatamente nascosto in un luogo sicuro. I piccoli vengono allattati dai quattro ai sei mesi; i giovani maschi - allontanati dai gruppi di sole femmine - si riuniscono in branchi di scapoli, mentre le femmine possono rimanere dove sono nate. L'impala è diffuso nelle steppe arbustive e talvolta nelle zone di transizione (ecotoni) tra steppe arbustive e savane, in prossimità degli specchi d'acqua. Mentre l'impala dalla faccia nera è confinato all'Angola sud-occidentale e alla regione del Kaokoland (Namibia nord-occidentale), l'impala comune è ampiamente diffuso in tutto il suo areale ed è stato reintrodotto in Gabon e in Africa meridionale. L'Unione internazionale per la conservazione della natura (IUCN) classifica l'impala come «specie a rischio minimo»; l'impala dalla faccia nera, invece, viene classificato come «vulnerabile», dal momento che nel 2008 ne rimanevano in natura meno di 1000 esemplari.

インパラ（Aepyceros melampus）は、偶蹄目ウシ科に分類される哺乳類である。本種のみでインパラ属を構成する。

임팔라(impala, 학명: Aepyceros melampus)는 우제목/경우제목 소과에 속하는 포유류의 일종이다. 케냐, 앙골라 주변에 분포한다. 천적으로는 사자, 치타, 아프리카표범, 아프리카비단뱀, 잔점배무늬독수리, 흰허리독수리, 관뿔매, 카라칼, 서벌, 리카온, 점박이하이에나, 줄무늬하이에나, 갈색하이에나, 검은등자칼, 혹멧돼지, 올리브개코원숭이, 노랑개코원숭이, 나일악어 등이 있다. 임팔라속과 임팔라족의 현존하는 유일한 개체인 이 종은 1812년 독일의 동물학자 힌리히 리히텐슈타인(Hinrich Lichtenstein)에 의해 유럽인에게 처음으로 기술되었다. 초원에 서식하는 임팔라(때때로 케냐 임팔라라고도 함)의 두 아종이 인정된다. 좀 더 건조하고 관목지 환경에 서식하는 더 크고 어두운 검은 얼굴의 임팔라이다. 임팔라는 어깨 높이가 70~92cm(28~36인치)에 달하고 무게는 40~76kg(88~168lb)이다. 광택이 나는 붉은 갈색 코트가 특징이다. 수컷의 가느다란 수금 모양 뿔의 길이는 45~92cm(18~36인치)이다. 주로 낮 동안 활동하는 임팔라는 기후와 지리에 따라 군집적일 수도 있고 영토를 갖고 있을 수도 있다. 세 가지 뚜렷한 사회 집단이 관찰될 수 있다: 영토 수컷, 독신 무리, 암컷 무리. 임팔라는 포식자 방지 전략을 구성하는 두 가지 특징적인 도약으로 유명하다. 초식동물인 임팔라는 외떡잎식물, 쌍떡잎식물, 광엽초본, 과일, 아카시아 꼬투리(가능한 경우)를 먹는다. 우기가 끝날 무렵, 일반적으로 5월에 매년 3주간의 틀에 박힌 상황이 발생한다. 발정기 수컷은 지배권을 두고 싸우고, 승리한 수컷은 발정기에서 암컷을 구애한다. 임신 기간은 6~7개월이며, 그 후 한 마리의 새끼가 태어나고 즉시 덮개에 숨겨진다. 송아지는 4~6개월 동안 젖을 먹는다. 암컷만으로 구성된 그룹에서 쫓겨난 젊은 수컷은 총각 무리에 합류하지만 암컷은 뒤로 물러날 수 있다. 임팔라는 삼림 지대에서 발견되며 때로는 삼림 지대와 사바나 사이의 경계면(에코톤)에서 발견된다. 물 근처에 서식한다. 검은얼굴 임팔라는 앙골라 남서부와 나미비아 북서부의 카오코랜드에 국한되어 있지만, 보통의 임팔라는 전 범위에 걸쳐 널리 퍼져 있으며 가봉과 남부 아프리카에 다시 도입되었다. 국제자연보전연맹(IUCN)은 임팔라를 최소관심종으로 분류한다. 검은얼굴 아종은 취약종으로 분류되었으며, 2008년 현재 야생에 남아 있는 개체 수는 1,000마리 미만이다.

De impala of rooibok (Aepyceros melampus) is een van de meest algemene antilopesoorten in Afrika ten zuiden van de Sahara. Hij is de enige soort uit de geslachtengroep Aepycerotini en het geslacht Aepyceros.

Impala zwyczajna (Aepyceros melampus) – gatunek ssaka z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae), licznie występujący w południowej Afryce.

A impala (Aepyceros melampus) é um antílope com 50 a 60 kg de peso, único membro da tribo Aepycerotini da subfamília Antilopinae, da família dos bovídeos. Vive em grandes manadas nas savanas e é especialmente comum no sul da África. Elas podem correr a velocidades de 90 km/h e saltar cerca de 6 metros para fugir dos predadores, têm boa visão e audição e reflexos rápidos. Prefere zonas onde exista capim de porte baixo ou médio, com uma fonte de água por perto, condição que pode ser desprezada caso a erva seja abundante. É uma espécie pouco preocupante. A espécie tem dimorfismo sexual, sendo a cabeça do macho ornamentada por chifres elegantes, que podem atingir 1 metro de comprimento e se desenvolvem em forma de lira. A pelagem é castanho avermelhada, escurecendo no rosto e no dorso, sendo que o ventre, os queixais, a linha dos olhos e a cauda são brancos. Uma zona de pelos mais compridos do que os restantes, de cor preta, cobre-lhe os calcanhares. A maturidade sexual é de 1 ano para os machos e 20 meses para as fêmeas, com um período de 195 a 200 dias de gestação. Abundante em Angola, toma, neste país, várias designações de acordo com as suas línguas étnicas: m'pala em ganguela (ou nganguela), ompala em umbundu, kxara em !kung e omhala em kwanyama (cuanhama).

Импа́ла, или чернопятая антилопа (лат. Aepyceros melampus) — африканская антилопа средней величины. Из-за внешнего сходства с газелями импалу нередко причисляли к последним, однако согласно новейшим исследованиям её более близкими родственниками являются бубалы. Охранный статус вида — LC — вызывающие наименьшие опасения. Численность импал весьма стабильна, вследствие чего вид является объектом охо­ты ме­ст­но­го на­се­ле­ния (ра­ди мя­са), а также спор­тив­ной охо­ты.

En impala (Aepyceros melampus grekiska: aipos "hög" ceros "horn" + melas "svart" pous "fot") är en mellanstor afrikansk antilop. Namnet impala kommer från zuluspråket.

Swala pala au swalapala (Aepyceros melampus kutoka Kigiriki αιπος, aipos "juu" κερος, ceros "pembe" + melas "nyeusi" pous "mguu") ni swala ambaye si mkubwa sana kutoka Afrika. Jina Impala ambalo ni jina la swala pala kwa Kiingereza linatoka kutoka lugha ya Kizulu na linamaanisha "Swara". Wao hupatikana katika savana misitu nene nchini Kenya, Tanzania, Eswatini, Msumbiji, Namibia ya kaskazini, Botswana, Zambia, Zimbabwe, kusini mwa Angola, kaskazini mashariki mwa Afrika Kusini na Uganda. Swala pala wa kawaida wanaweza kupatikana katika idadi ya hadi 1,600,000 barani Afrika.

İmpala (Aepyceros melampus) Güney ve Doğu Afrika'da yaşayan, orta boy bir antilop türüdür. Monotipik Aepyceros cinsinin ve Aepycerotinae alt familyasının tek üyesi olan bu tür ilk olarak 1812 yılında Alman zoolog Martin Hinrich Carl Lichtenstein tarafından tanımlanmıştır. İki alt türü tanınmaktadır (A. m. melampus ve A. m. petersi). Omuz yüksekliği 70 ila 92 cm, ağırlığı da 40 ila 76 kg arasındadır. Tüyleri mat kızılımsı kahverengidir. Erkeklerinin ince uzun, lir şeklinde boynuzları 45 ila 92 cm uzunluğundadır. Gündüzleri etkin olan impala iklim ve coğrafya koşullarına göre ya sürü hâlinde ya da belirli bölgelerde yaşayabilirler. Üç ayrı sosyal grup hâlinde yaşadıkları gözlemlenmiştir: Kendilerine ait bölgelerde yaşayan erkekler, bekâr erkek sürüleri ile dişi sürüleri. İmpalalar, savunma mekanizması olarak kullandıkları kendilerine özgü iki farklı zıplama biçimiyle bilinir. Son derece hızlı koşan bu hayvanlar, zarif görünüşleri ve ürktüklerinde zıplayarak koşmalarıyla ünlüdür. Bu da, kendilerine saldıranın bir tek hayvan üzerinde dikkatini yoğunlaştırmasını önleyerek onları şaşırtır. Sıçrama uzaklığı 9 m'ye, sıçrama yüksekliği 3 m'ye ulaşabilir. İmpalalar otların yanı sıra filiz, sürgün ve meyvelerle de beslenir.

高角羚（学名：Aepyceros melampus），别名黑斑羚、飞羚，是一种中等体型的羚羊，分布于非洲东部和南部。高角羚由德国动物学家辛里奇·利希滕斯坦于1812年命名，是高角羚属的唯一物种，下有高角羚亚种和黑面高角羚亚种。高角羚肩高约70－92厘米，体重约40－76千克，体表覆盖着光滑而略带红棕色的毛。雄性高角羚的角可长达45－92厘米。 高角羚主要在昼间活动，根据地理位置和气候不同，可能表现出群居性，也可能表现出领地意识。存在三种不同的社会群体：有领地意识的雄性，待交配的雄性群体，雌性群体。高角羚善以跳跃来躲避捕食者，并以其特有的两种跳跃方式著称。高角羚的食谱包括各种草、嫩叶和果实。每年雨季结束前，通常是在五月，高角羚会有为期三周左右的繁殖季节。发情的雄性会为了支配地位而争斗，获胜者会向雌性求爱。雌性怀孕期为六至七个月，通常为单胎。幼崽接受哺乳四至六个月，之后年轻的雄性会被赶出群体，加入待交配的雄性群体；年轻的雌性则可以继续留在本群体中。 高角羚通常在疏林或者疏林和热带草原间的群落交错区活动，栖息地靠近水源。高角羚亚种分布较为广泛，黑面高角羚亚种的分布则限于较小的区域中。国际自然保护联盟将高角羚亚种归于无危物种，将黑面高角羚亚种归于易危物种。截至2008年，野生的黑面高角羚仅有1000余只。