Sýc americký (Aegolius acadicus) je jen 18 cm velká sova z čeledi puštíkovitých. Svrchu je hnědý s bílými skvrnami, spodinu těla má světlou, tmavě pruhovanou, mezi očima má výraznou bílou skvrnu. Hnízdí v jehličnatých lesích, občas i v lesích smíšených na rozsáhlém území Severní Ameriky. Je částečně tažný. Loví v noci z vhodné pozorovatelny a na svou kořist, kterou bývají malí hlodavci a občas i hmyz, útočí rychlým střemhlavým útokem. K hnízdění vyžaduje stromové dutiny, zejména ty vyhloubené datly, často využívá i vhodných hnízdních budek.

Der Sägekauz (Aegolius acadicus) ist eine kleine nordamerikanische Art aus der Familie der Eulen (Strigidae), die dem etwas größeren Raufußkauz recht ähnlich ist. Sein Name rührt daher, dass seine Rufe angeblich klingen, als würde man eine Säge mit einem Schleifstein wetzen. Das Verbreitungsgebiet des Sägekauzes reicht durch die boreale und kühl-gemäßigte Zone von Südalaska ostwärts bis Nova Scotia und in den Gebirgen im Westen Nordamerikas in recht zergliederten Vorkommen südwärts bis Mexiko. Die Art ist ein Teilzieher, bei dem vor allem nördliche Populationen im Herbst nach Süden ziehen. Der Sägekauz brütet vor allem in Mischwäldern, ist aber auch in vielen anderen Waldformen und Gehölzen zu finden. Wichtig ist ein gutes Angebot an Nisthöhlen und Schlafbäumen. Er ist ein Ansitzjäger, der sich hauptsächlich von kleinen Nagetieren ernährt. An der Pazifikküste gehören häufig auch Schalentiere und Wasserinsekten zu seiner Beute.

El tecolote afilador,​ lechuza norteña,​ mochuelo cabezón,​ tecolotito cabezón​ o tecolote abetero norteño​ (Aegolius acadicus) es una especie de ave estrigiforme de la familia Strigidae. Los adultos miden 18 cm tienen una envergadura de 43 cm. Vive en América del Norte. Algunos individuos son sedentarios y otros viven en el norte en verano y más al sur en otoño e invierno.

Amerikanhelmipöllö (Aegolius acadicus) on Pohjois-Amerikassa elävä pieni pöllölaji.

La Petite Nyctale ou, plus rarement, Nyctale d'Acadie (Aegolius acadicus) est une espèce de rapace nocturne appartenant à la famille des Strigidae.

De zaaguil (Aegolius acadicus) is een vogel uit de familie Strigidae (uilen).

Włochatka mała (Aegolius acadicus) – gatunek ptaka z rodziny puszczykowatych (Strigidae), zamieszkujący Amerykę Północną. Nie jest zagrożony. Wygląd Długość ciała 18–22 cm. Głowa duża, okrągła; oczy duże, żółte. Wierzch ciała, z białymi plamkami; spód płowy, w brązowe kreski. Dziób ciemny. Ogon krótki. Obie płci są podobne. Młode ptaki z wierzchu czekoladowobrązowe, cynamonowopłowy brzuch, biały trójkąt na czole. Zasięg, środowisko Mieszkaniec górskich lasów w środkowej i południowej części Ameryki Północnej. Zimuje w obrębie zasięgu lub bardziej na południe. Zwykle spotykany w przedziale wysokości 1900–3100 m n.p.m. Podgatunki Wyróżniono dwa podgatunki A. acadicus: A. a. acadicus (J. F. Gmelin, 1788) – południowa Alaska, zachodnia i południowa Kanada, północne i zachodnie USA, Meksyk A. a. brooksi (J. H. Fleming, 1916) – Wyspy Królowej Charlotty (Kolumbia Brytyjska, Kanada) Zachowanie Trudna do zaobserwowania, w ciągu dnia odpoczywa w swoich stałych kryjówkach. Żeby ją zwabić i zobaczyć, wystarczy naśladować wydawane przez nią odgłosy. Rozród Gniazduje w dziuplach, zwykle tych wykutych przez dzięcioły; wykorzystuje też budki lęgowe. W zniesieniu 4–7 jaj białych i gładkich jaj. Ich inkubacja trwa 26–29 dni. Pisklęta po wykluciu są pokryte białym puchem, w pełni opierzone stają się po 27–34 dniach. Status IUCN uznaje włochatkę małą za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność światowej populacji szacuje się na około 2 miliony dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za lekko spadkowy.

A coruja-serra-afiada[carece de fontes?], mocho-serrador-nortenho ou mocho-amolador (Aegolius acadicus) é uma espécie de ave estrigiforme pertencente à família Strigidae.

Североамериканский мохноногий сыч (лат. Aegolius acadicus) — вид птиц семейства совиных. Одна из самых маленьких сов Северной Америки; окрашена преимущественно в коричневые цвета с белыми прожилками на голове и белыми пятнами на крыльях и спине, оперение спереди белое с коричневыми полосами. Масса птицы существенно варьирует в зависимости от её состояния и времени года, но самки обычно крупнее самцов. Североамериканский мохноногий сыч питается мелкими млекопитающими массой менее 40 г, иногда — птицами и насекомыми; одна из немногих сов, которые благодаря асимметричному строению слухового аппарата могут охотиться на слух в полной темноте. Населяет смешанные леса, в которых достаточно хвойных деревьев для ночлега и лиственных для гнездования и охотничьих насестов. Перемещается на короткие расстояния, как в ходе миграции и расселения, так и кочуя вслед за добычей. Обычно занимает дупла или полости в деревьях, выдолбленные крупными дятлами; откладывает 4—7 яиц в первой кладке и 3—4 — во второй; самка остаётся с птенцами до 18-дневного возраста, пищу для них добывает самец. Североамериканский мохноногий сыч был описан немецким учёным Иоганном Гмелином в 1788 году. Международный союз орнитологов относит вид к мохноногим сычам и выделяет два подвида. Международный союз охраны природы относит его к видам, вызывающим наименьшие опасения, однако численность птиц постепенно сокращается.

Rostpärluggla (Aegolius acadicus) är en huvudsakligen nordamerikansk fågel i familjen ugglor inom ordningen ugglefåglar.