Der Pitcairnrohrsänger (Acrocephalus vaughani) ist ein Singvogel aus der Gattung der Rohrsänger (Acrocephalus) und der Familie der Rohrsängerartigen (Acrocephalidae). Der Vogel ist auf den Pitcairninseln endemisch und dort der einzige Landvogel. Der Lebensraum umfasst hauptsächlich Wald mit hohen Bäumen, aber auch Buschland und die Nähe bewohnter Orte. Freie Flächen und Klippen werden gemieden. Das Artepitheton bezieht sich auf den britischen Commander R. E. Vaughan (1874–1937). Früher wurde die Art als konspezifisch mit dem Hendersonrohrsänger (Acrocephalus taiti) und dem Rimatararohrsänger (Acrocephalus rimitarae) angesehen.

El carricero de la Pitcairn (Acrocephalus vaughani)​ es una especie de ave paseriforme de la familia Acrocephalidae endémica de las islas Pitcairn.

Pitcairninkerttunen (Acrocephalus vaughani) on ruokokerttusten sukuun kuuluva varpuslintu, joka elää kotoperäisenä vain Pitcairnin saariryhmään kuuluvalla Pitcairnilla eteläisellä Tyynellämerellä. Richard Bowdler Sharpe kuvaili lajin holotyypin vuonna 1900.

La Rousserolle des Pitcairn (Acrocephalus vaughani) est une espèce d'oiseaux de la famille des Acrocephalidae endémique de l'archipel des Pitcairn, dans le Pacifique. C'est une espèce monotypique.

De pitcairnkarekiet (Acrocephalus vaughani) is een zangvogel uit de familie Acrocephalidae (rietzangers). De vogel werd in 1900 geldig beschreven door Richard Bowdler Sharpe. Het is een bedreigde, endemische vogelsoort op de Pitcairneilanden.

Trzciniak białoskrzydły, trzciniak zmienny (Acrocephalus vaughani) – gatunek małego ptaka z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae). Endemicznie występuje na wyspie Pitcairn na Oceanie Spokojnym. Systematyka Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1900 roku Richard Bowdler Sharpe na łamach „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. Autor nadał mu nazwę Tatare vaughani, a jako miejsce typowe wskazał Pitcairn. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Acrocephalus. Nie wyróżnia się podgatunków. Dawniej za jego podgatunki uznawano trzciniaka plamistego (A. rimitarae) i trzciniaka bladego (A. taiti). Morfologia Długość ciała 17 cm; zmierzona masa ciała: samiec 27 g, samica 22 g. Obie płcie są do siebie podobne. Występowanie Ptak ten jest endemitem wyspy Pitcairn położonej w południowej części Polinezji. Zamieszkuje głównie połacie wysokich lasów, rzadziej występuje w pobliżu siedzib ludzkich i w zaroślach. Unika obszarów otwartych i klifów. Pożywienie Żywi się owadami. Żeruje wśród drzew i krzewów, rzadko na poziomie gruntu, prawdopodobnie ze względu na obecność ludzi i kotów. Rozród Sezon lęgowy trwa głównie od sierpnia do stycznia. Jest to ptak terytorialny, ale czasami lęgnie się w grupach. W zniesieniu zwykle 2 jaja; okres inkubacji trwa około dwóch tygodni. Pisklęta są karmione przez oboje rodziców, po około dwóch tygodniach od wyklucia opuszczają gniazdo. Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN trzciniak białoskrzydły od 2008 roku jest klasyfikowany jako gatunek zagrożony (EN – Endangered), wcześniej uznawano go za gatunek narażony (VU – Vulnerable). Liczebność populacji została oszacowana między 250 a 2000 dorosłych osobników. Ze względu na utratę i degradację siedlisk gatunku, co spowodowane jest działalnością człowieka i rozprzestrzenianiem się czapetki jambos, BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako malejący.

Питкернская камышовка (лат. Acrocephalus vaughani) — вид певчих птиц из семейства камышовковых (Acrocephalidae), подвидов не выделяют. Эндемик острова Питкэрн.

Pitcairnsångare (Acrocephalus vaughani) är en utrotningshotad tätting i familjen rörsångare. Den förekommer enbart på en enda isolerad ö i östra Stilla havet.