Acherontia lachesis, známý jako lišaj smrtihlav nebo včelí lupič, je velký lišaj (rozpětí křídel až 13 cm) vyskytující se v Indii, na Srí Lance a ve velké části východoasijského regionu. Je jedním ze tří druhů rodu Acherontia. Druh byl poprvé popsán Johanem Christianem Fabriciem v roce 1798. Je noční a velmi si libuje v medu; dokáže napodobit vůni včel medonosných, aby mohl bez úhony vniknout do úlu a získat med. Jejich jazyk, který je silný a velmi pevný, jim umožňuje propíchnout voskové buňky a vysát med. Tento druh se vyskytuje téměř v celé orientální oblasti, od Indie, Pákistánu a Nepálu až po Filipíny a od jižního Japonska a jižního ruského Dálného východu až po Indonésii, kde napadá kolonie několika různých druhů včel medonosných. Nedávno se usídlil i na Havajských ostrovech.

Acherontia lachesis ist ein Schmetterling (Nachtfalter) aus der Familie der Schwärmer (Sphingidae), der im südlichen und östlichen Asien weit verbreitet ist. Wie auch die anderen beiden Arten der Gattung Acherontia ernähren sich die Falter von Honig aus Bienenstöcken und tragen am Thorax die typische totenkopfförmige Zeichnung. Das Artepitheton leitet sich von der Schicksalsgöttin Lachesis ab, einer der drei Moiren aus der griechischen Mythologie.

Acherontia lachesis es una polilla grande (de hasta 13 cm de envergadura) de la familia Sphingidae que se encuentra en India, Sri Lanka y gran parte de la región oriental. Es una de las tres especies del género Acherontia. La especie fue descrita por primera vez por Johan Christian Fabricius en 1798. Es nocturna y le gusta mucho la miel; pueden imitar el aroma de abejas para que puedan entrar ilesos en una colmena para obtener miel. Su lengua, que es robusta y muy fuerte, les permite perforar las celdillas de cera y succionar la miel. Esta especie se encuentra en casi toda la región oriental, desde India, Pakistán y Nepal hasta Filipinas, y desde el sur de Japón y el sur Extremo Oriente ruso a Indonesia, donde ataca colonias de varias especies diferentes de abejas melíferas. Recientemente se ha establecido en las islas hawaianas. A. lachesis es mucho más grande que Acherontia styx. Las bandas segmentarias y la raya gris ocupan tanto del abdomen que solo quedan pequeñas manchas amarillas. El ala trasera tiene una gran mancha negra en la base. Las bandas medial y posmedial son tan anchas que solo quedan bandas estrechas de color amarillo. El lado ventral del abdomen tiene bandas negras y las alas tienen bandas negras y tienen una mancha en la celda de cada una. la larva difiere de A. styx por tener rayas azules sobre las amarillas; antes de pupar se vuelve marrón y las rayas oblicuas desaparecen.

Acherontia lachesis est une espèce de lépidoptère de la famille des Sphingidae, sous-famille des Sphinginae, tribu des Acherontiini et du genre Acherontia. Le genre a été popularisé par le nom vernaculaire de sphinx tête de mort, attribué aussi à l'espèce Acherontia atropos (d'Afrique et migratrice en Europe).

Acherontia lachesis, nota come sfinge testa di morto maggiore o falena ladra di miele, è un grande sfingide (con un'apertura alare fino a 13 cm) diffuso in India, Sri Lanka e in gran parte dell'Asia orientale. È una delle tre specie del genere Acherontia, descritta per la prima volta da Johan Christian Fabricius nel 1798. È una specie notturna ghiotta di miele, capace di imitare l'odore delle api per entrare negli alveari senza essere attaccata. La sua lingua, robusta e forte, le permette di perforare le cellette di cera per succhiare il miele. La specie è presente in quasi tutta la regione orientale, dall'India, Pakistan e Nepal fino alle Filippine, e dal Giappone meridionale e l'estremo oriente russo fino all'Indonesia, dove attacca le colonie di diverse specie di api. Recentemente, si è stabilita anche nelle isole Hawaii.

クロメンガタスズメ（黒面形天蛾、学名: Acherontia lachesis）は、チョウ目スズメガ科の昆虫。ガの一種。

Acherontia lachesis is een vlinder uit de familie van de pijlstaarten (Sphingidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Sphinx lachesis door Johan Christian Fabricius in een publicatie uit 1798. De soort komt in bijna de gehele Oriënt voor, van India, Pakistan en Nepal tot de Filipijnen, het zuiden van Japan, het zuiden van het oostelijke deel van Rusland, het Brits Indische Oceaanterritorium en Indonesië. Ondertussen komt de soort ook voor op Hawaï.

Acherontia lachesis – gatunek ćmy z rodziny zawisakowatych. Łacińska nazwa zmierzchnicy wiąże się z mityczną rzeką Acheron. Epitet gatunkowy odnosi się z kolei do Mojry Lachesis, strzegącej nici żywota w mitologii greckiej. Rozpiętość skrzydeł, składanych w charakterystyczny sposób i zakrywających brzuch, wynosi około 100–132 mm. Zaniepokojony osobnik rozpościera je, wydając z siebie pisk. Podobnie jak w przypadku blisko spokrewnionej zmierzchnicy trupiej główki, na grzbiecie, w większości czarnym, występuje rysunek nasuwający na myśl ludzką czaszkę. Brzuszna strona ciała jest jaśniejsza od grzbietowej. U samców mieści się na niej więcej czerni niż w przypadku samic. Koniec mesonotum i metanotum, a także brzeg widniejącej na grzbiecie czaszki, porastają czerwone włoski. Czułki kończą się białymi łuskami, rozciągającymi się bardziej niż u zmierzchnicy trupiej główki. Są także dłuższe niż u krewniaczki, a w przypadku samic także cieńsze (u osobników męskich nie ma różnic w grubości czułków pomiędzy gatunkami). Pulpi obficie rozdzielają się na końcach. Otwór waginalny u samic zaopatrzony jest proksymalnie w poprzeczną krawędź lub płatek, zaginający się bocznie.

Acherontia lachesis, conhecida como a traça-da-caveira maior ou traça-ladra-de-mel, é uma grande esfinge (com uma envergadura de até 13 cm) encontrada na Índia, Sri Lanka e em grande parte da região do Leste Asiático. É uma das três espécies do género Acherontia, descrita pela primeira vez por Johan Christian Fabricius em 1798. É uma espécie noturna muito apreciada pelo mel; consegue imitar o odor das abelhas para entrar nas colmeias sem ser atacada. A sua língua, robusta e muito forte, permite-lhe perfurar as células de cera e sugar o mel. Esta espécie ocorre em quase toda a região oriental, desde a Índia, Paquistão e Nepal até às Filipinas, e desde o sul do Japão e o extremo oriente russo até à Indonésia, onde ataca colónias de várias espécies de abelhas. Recentemente, estabeleceu-se nas ilhas do Havai.

Мёртвая голова Лахесы (лат. Acherontia lachesis) — крупная массивная бабочка с размахом крыльев до 13 см, из семейства бражников (Sphingidae). Один из трёх видов рода Acherontia, очень редко встречающийся в пределах России — на юге Приморья, в Хасанском районе. Отличительной особенностью является характерный рисунок на груди, напоминающий человеческий череп.

Acherontia lachesis är en fjärilsart som beskrevs av Fabricius 1798. Acherontia lachesis ingår i släktet Acherontia och familjen svärmare. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

鬼脸天蛾（学名：Acherontia lachesis），又名人面天蛾，是天蛾科鬼臉天蛾屬下的一种，廣泛分布於亞洲，包括俄羅斯的遠東地區、日本、巴基斯坦、尼泊爾、中國大陸（湖南、海南、广东、广西、云南與福建）、台灣、印度、斯里蘭卡、緬甸、菲律賓、印尼、马来西亚等地的低中海拔山區。 成蟲體長約 5 至 6 公分，展翅約 8 至 10 公分（最大紀錄為展翅 13.2 公分）。身體大致呈黑色或褐色，雙翅密布許多波紋狀紋路（间杂微小的白色点及黄褐色鳞片，内横线及外横线各有数条深浅不同色调的波状纹组成，中室有一灰白色小点。后翅杏黄色，在中部、基部及外缘处有三条较宽的黑色横带，后角附近有一块灰蓝色斑。後翅底色黃色區域較少，黑色橫帶較寬且粗獷），胸部背面有類似人面（鬼面或骷顱頭）形狀的斑紋（斑紋中間有一條直線，常被暱稱是人的鼻子）。腹部黄色，各环节间有黑色横带，拥有一条较宽的青蓝色背线，在第五环节后覆盖整个腹部的背面。