Lišaj smrtihlav (Acherontia atropos) je velký a nápadný motýl z čeledi lišajovitých, jeden z největších motýlů České republiky a Evropy vůbec. Díky kresbě na hrudi, připomínající umrlčí lebku, je bezesporu nejznámějším lišajem – zejména v minulosti pověrčiví lidé věřili, že smrtihlav (který, podobně jako jiní lišajové, v noci přilétá k umělým zdrojům světla) je znamením neštěstí.

For alternative betydninger, se Dødningehoved. (Se også artikler, som begynder med Dødningehoved) Dødningehoved (Acherontia atropos) er en sommerfugl i aftensværmerfamilien og findes i store dele af Afrika, Mellemøsten og Middelhavsområdet. I Mellem- og Østeuropa forekommer den som tilflyver i sommerhalvåret. Med et vingefang på op til 13 cm er det den størst forekommende sommerfugl i Danmark, hvor den er en sjælden og tilfældig tilflyver. Dødningehoved har fået sit navn efter sin tegning på brystet, der kan minde om et dødningehoved. Som andre sommerfugle indeholder dens livscyklus stadierne æg, larve, puppe og fuldt udvokset insekt. Grundet den kranielignende aftegning på rygsiden har den ofte haft et dårligt ry, der bliver forbundet med det overnaturlige som budbringer for død og ulykke. Den har været brugt i adskillige film og bøger, heriblandt filmplakaten for den Oscarvindende film Ondskabens øjne fra 1991.

Acherontia atropos, der Totenkopfschwärmer, ist die bekannteste der drei Arten innerhalb der Gattung Acherontia (neben Acherontia lachesis und Acherontia styx). Er ist leicht an dem schädelähnlichen Muster auf seinem Thorax zu erkennen, von dem sich sowohl sein deutscher als auch sein wissenschaftlicher Name ableitet. Die Art wurde erstmals 1758 von Carl Linnaeus in der 10. Auflage seines Werkes Systema Naturae beschrieben. Totenkopfschwärmer sind große Falter mit einer Flügelspannweite von 80 bis 120 mm. Die dunklen Vorderflügel bilden einen starken Kontrast zu den Hinterflügeln, die meist leuchtend gelb oder cremefarben gefärbt sind. A. atropos taucht häufig in der Populärkultur auf, etwa in Filmen wie Das Schweigen der Lämmer (1991), Dracula (1958) und The Blood Beast Terror (1967). Die Art ist in Südeuropa und weiten Teilen Afrikas heimisch. Jährlich wandert A. atropos nach Großbritannien ein, wo er jedoch seltener anzutreffen ist als in seinem Ursprungsgebiet. Gelegentlich erreicht er sogar Regionen nördlich des Polarkreises, wie etwa Nordschweden.

La esfinge de la muerte africana o esfinge de la calavera africana (Acherontia atropos) es una especie de lepidóptero ditrisio de la familia Sphingidae. El nombre común de las tres especies del género Acherontia alude al dibujo que tiene en el dorso del tórax y que se asemeja a una calavera humana.

Pääkallokiitäjä (Acherontia atropos) on kiitäjien heimoon kuuluva perhoslaji. Se on Euroopan suurin kiitäjä ja kookkain Suomessa tavattu perhoslaji.

Acherontia atropos, le Sphinx tête de mort, est l'espèce la plus connue parmi les trois membres du genre Acherontia (les deux autres étant Acherontia lachesis et Acherontia styx). Il est principalement identifié par le motif rappelant vaguement un crâne ornant son thorax, caractéristique dont découlent ses noms commun et scientifique. L'espèce a été nommée pour la première fois par Carl Linnaeus dans la 10e édition de son Systema Naturae en 1758. Les Sphinx tête de mort sont de grands papillons, mesurant de 80 à 120 mm à l'âge adulte. Les ailes supérieures sont sombres, créant un contraste marqué avec les ailes inférieures, qui varient d'un jaune vif à un crème clair, le jaune étant le plus courant. A. atropos apparaît dans la fiction et les médias populaires, notamment dans Le Silence des agneaux (1991), Dracula (1958) et The Blood Beast Terror (1967). On le trouve couramment dans le sud de l'Europe et dans une grande partie de l'Afrique, d'où il est considéré comme originaire. Chaque année, A. atropos migre vers certaines parties de la Grande-Bretagne, où il est moins fréquemment observé que dans son lieu de résidence habituel. Cependant, il apparaît parfois aussi loin au nord que le cercle polaire arctique, par exemple dans le nord de la Suède.

La sfinge testa di morto o atropo (Acherontia atropos Linnaeus, 1758) è un lepidottero appartenente alla famiglia Sphingidae, diffuso in Eurasia e Africa. == Etimologia == L'espressione "testa di morto" è dovuta a un tratto molto caratteristico di questa falena, che la distingue da tutte quelle con cui condivide l'areale: sul lato dorsale del torace spicca una macchia biancastra, con due puntini neri, che ricorda la forma di un teschio. Per quanto riguarda la nomenclatura scientifica, il termine "Acherontia" si riferisce all'Acheronte (in greco Ἂχέρων), uno dei fiumi infernali che secondo la mitologia greca occorre attraversare per accedere al regno dei morti. L'epiteto specifico "atropos" invece deriva dal nome di una delle tre moire greche, Atropo (in greco Ἄτροπος), a cui era assegnato il compito di recidere il filo della vita.

De doodshoofdvlinder, ook wel doodskopvlinder of doodshoofdpijlstaart (Acherontia atropos), is een vlinder uit de familie pijlstaarten (Sphingidae). Zowel de Nederlandse als de wetenschappelijke naam zijn afgeleid van de op een schedel lijkende vlek op het borststuk. De vlinder is verder te herkennen aan het relatief grote en dikke lichaam en de duidelijk zichtbare klauwtjes aan de poten. De vlinder is een van de grotere pijlstaartvlinders en bereikt een lichaamslengte van ongeveer zeven centimeter. De spanwijdte van de vleugels is bijna het dubbele. De voorvleugels zijn aan de bovenzijde bruin gekleurd, de onderzijde van de voorvleugels en de achtervleugels zijn geel van kleur met donkere strepen en vlekken. Ook de ongeveer 12 centimeter lange rups valt op door het groene tot gele lichaam met blauwe tot paarse schuine dwarsstrepen. De doodshoofdvlinder heeft een natuurlijk verspreidingsgebied dat voornamelijk delen van Afrika en Azië beslaat. Het is een trekvlinder die in de zomer noordwaarts vliegt en enorme afstanden kan afleggen. De doodshoofdvlinder komt dan in Europa voor tot in Scandinavië en wordt ook jaarlijks in Nederland en België waargenomen. De vlinder is echter niet in staat zich te handhaven in deze noordelijke gebieden. De doodshoofdvlinder leeft als rups van planten, maar eenmaal volwassen eet hij vooral zoetigheden zoals nectar en honing, en dringt daarvoor de nesten van honingbijen binnen. De vlinder wordt echter niet zelden door de bijen doodgestoken en uit het nest gewerkt. Het komt ook voor dat de vlinder wordt gedood en vervolgens wordt ingemetseld binnen het nest. Als een doodshoofdvlinder wordt verstoord, piept hij luid om zijn belager af te schrikken. Ook de rups is in staat om een afweergeluid te maken dat bestaat uit klikkende geluiden die met de kaken worden geproduceerd. De rups kan tevens gemeen bijten als het dier wordt opgepakt, de volwassen vlinder echter is geheel weerloos.

Acherontia atropos (Borboleta-caveira ou Esfinge caveira) é uma grande mariposa com uma envergadura 90–130 mm. Distingue-se pela forma vaga de caveira que se encontra no seu dorso. Esta espécie pertence a uma família de Lepidoptera (ordem de insectos que inclui as borboletas diurnas e as chamadas nocturnas) chamada Sphingidae. Estes insectos também são conhecidos por borboletas colibri devido ao tamanho e ao facto de, grande parte das vezes, se alimentarem em voo, sem pousar nas flores. As lagartas alimentam-se de folhas de plantas da oliveira, do tomate, da batata (Solenaceas) e de outras famílias aparentadas. Os adultos são atraídos pelo mel, sendo por vezes encontrados dentro de colmeias. Sendo uma exceção no mundo dos insetos em respeito à forma de produção de som, emite pulsos sonoros de curta duração produzidos por intermédio de uma cavidade de ar fechada por uma válvula vibrante.

Мёртвая голова, или бражник мёртвая голова (лат. Acherontia atropos) — крупная массивная бабочка с размахом крыльев до 13 см, принадлежащая к семейству бражников (Sphingidae). Самый крупный представитель семейства в фауне Европы , является второй по величине бабочкой Европы (после сатурнии грушевой) и первой по размерам тела. Отличительной особенностью является характерный рисунок на груди, напоминающий человеческий череп, что послужило основой для создания целого ряда легенд и суеверий о данной бабочке.

Dödskallesvärmare eller dödskallefjäril (Acherontia atropos) är en stor fjäril i familjen svärmare (Sphingidae) som har fått sitt namn på grund av en gulaktig, dödskalleliknande teckning på mellankroppens ryggsida.